Przydałoby się tu założyć obiekt tego pomnika.

do Gamebitt: Nikt się do tego nie kwapił, więc sam go założyłem. Dodałem też znacznik na mapie (ale nie wiem czy dobrze). Jak gdzieś zrobiłem błąd, to to poprawcie.

do Gamebitt: Przesunąłem znacznik pomnika do parku, bo widać front hotelu, który był przy dawnej Parkowej.
Jeszcze jedna uwaga co do aktualizacji przypisań. Większość obiektów nieistniejących ma tu podwójne przypisania - do dawnych ulic i ze względów formalnych do ulic obecnie istniejących na tym terenie (Kasztanowa, Artyleryjska, Ku Morzu). Przy dodawaniu zdjęć sprzed zmian wskazane jest aktualizowanie ich przypisania do obiektów zgodnie ze stanem dawniejszym, czyli jak w powyższym przypadku zmieniłem Artyleryjską na Parkową.

A czy ktoś wie która nazwa hotelu ze zdjęcia była późniejsza: czy Ostsee Kurhtel? Bo w takim razie należałoby zmienić nazwę obiektu.

do blaggio.: Patrząc po zdjęciach i ich datowaniu, to Haupt był pierwszy, później Ostsee Kurhotel :)

do podroznikwczasie: To zmieniłem nazwę. Ciekawe, czy po wojnie coś tam było, i jeśli tak, to co?

do blaggio.: Z początkiem maja 1945 roku, cały Chorzelin, w tym wszystkie budynki, instalacje, magazyny, obiekty nawigacyjne, nabrzeża oraz zakłady przemysłowe zostały zajęte przez Rosjan. W opuszczonych domach przez dłuższy czas grasowali rosyjscy soldaci w poszukiwaniu wojennych łupów i skarbów. Z czasem większość budynków mieszkalnych została zasiedlona przez oficerów radzieckich i ich rodziny, tworząc zamkniętą enklawę, która posiadała sklep, kino i szkołę dla rosyjskich dzieci. W latach 50-tych, Kolonia Leśna to były w większości opustoszałe i zdewastowane poniemieckie wille, do których powoli zaczęli wprowadzać się Polacy. Bliska obecność dużego zgrupowania Rosjan, nie zachęcała naszych rodaków do osiedlenia się w Chorzelinie. Proces "polonizacji" dawnego Osternothhafen przyśpieszyła budowa kombinatu rybackiego, który potrzebował wielu rąk do pracy. W latach 1961-1962, po opuszczeniu większości obiektów w sąsiedztwie twierdzy przez Rosjan, z relacji ówczesnych mieszkańców, do których dotarł Pan Józef Plucinski wynika, że Kolonie Leśną zamieszkiwało kilkadziesiąt polskich rodzin. Rozpoznawalną grupę stanowiło kilkanaście rodzin romskich, rozlokowanych w kilku domach stojących w pobliżu siebie przy "Cichym Zakątku". Część z nich pomieszkiwała nawet w twierdzy, gdy opuścili ja Rosjanie. Basen Trymerskim był wówczasz miejscem stacjonowania łodzi rybaków zamieszkujących głównie na terenie osiedla. Według relacji jednego z mieszkańców Chorzelina, który dorastał tam jako nastolatek, domki w Koloni Leśnej były drewniane, dochodziła do nich woda, a w przypadku awarii, mieszkańcy mogli korzystać z pomp ręcznych, które znajdowały się w ogródkach. Domki miały piece kaflowe i szamba, lecz nie posiadały toalet, których funkcję pełniły wychodki. Po prawej stronie obecnej ul. Artyleryjskiej był poniemiecki cmentarz. "Cichy Zakątek" znajdował się przy ul. Kutrowej. W środku parku zlokalizowanego obok basenu trymerskiego, stał duży niemiecki pomnik wojenny. W latach 1967-1968, po przekazaniu Polakom pozostałych budynków na terenie Chorzelina, w miejscu Rosjan pojawili się szybko Polacy. W twierdzy powstała knajpa, która cieszyła się tak dużą popularnością, że polskie władze rozważały możliwość zagospodarowania kompleksu fortecznego do celów gastronomicznych i turystycznych. W pobliżu wspomnianej knajpy znajdowało się rosyjskie kino. Był to okres rozkwitu Chorzelina, który stał się atrakcyjnym miejscem do zamieszkania. Jak wspominają dawni mieszkańcy, każdego lata osiedle tętniło życiem. Na plaży znajdowały się kosze do opalania, przebieralnie i działające natryski. Co dzisiaj mogłoby szokować - większość dzieci swój wolny czas pożytkowało na penetrowaniu okolicznych bunkrów, poszukiwaniu niewybuchów i wyciąganiu pocisków z fosy. Znajdowało się tu kilka dużych ośrodków kolonijnych, ośrodki zakładowe, domki kampingowe i spore pole namiotowe, zlokalizowane na końcu ul. Kasztanowej. Ściągali więc tu liczni wczasowicze, koloniści i kuracjusze. Istniał sklep samoobsługowy, kioski a w okolicę latarni morskiej dochodziła linia komunikacji miejskiej. Dr Józej Plucinski szacuje, że Chorzelin zamieszkiwało ponad 100 rodzin, co stanowiło wówczasz prawie tyle samo ludzi co na Warszowie. Kres świetności Chorzelina przypieczętowała budowa dzisiejszego świnoujskiego portu. W latach 1972-1973 zaplanowano rozbudowę infrastruktury nabrzeża, co oznaczało - pomimo wielu protestów, konieczność wysiedlenia sporej ilości ludzi. Część mieszkańców Chorzelina przesiedlono do kilkudziesięciu mieszkań przy ul. Grunwaldzkiej i Matejki, będących w zasobach świnoujskiej spółdzielni "Słowianin". Pierwsze rozbiórki dotknęły domów jednorodzinnych przy ulicy Kasztanowej (nazwa tej ulicy pochodziła od rosnących tam drzew). Według relacji mieszkańca Chorzelina, który osiedlił się tam pod koniec 1963 roku, zabudowa ul. Kasztanowej w 1964 roku pokrywała się z tą mapą , choć część domów była mocno uszkodzona, nosiła ślady pożaru i nie nadawała się o remontu.

do podroznikwczasie: Dzięki za tę obszerną opowieść. Nie wiedziałem, że zaraz po wojnie cały Chorzelin zajęty był przez Rosjan, a okres późniejszej prosperity był tak krótki. Można domniemywać, że ten hotel jeżeli przetrwał wojnę i pierwsze miesiące po, to chyba pełnił funkcję zwykłego domu mieszkalnego.