Ciężki schron bojowy uzbrojony w jedną armatę p.panc, trzy ckm-y i przynajmniej jeden rkm. Jeden cekaem umieszczony był w kopule sygnowanej ZO 1936 N83, kolejny za pancerną płytą. Obiekt jest dwukondygnacyjny. Amunicja do armaty magazynowana była na dolnej kondygnacji i dostarczana na górę przy pomocy windy. Wejście do schronu jest wprawdzie szersze i zamykane dwuskrzydłowymi drzwiami, ale armaty i tak nie da się wtoczyć do środka. Musiała więc być najpierw wstępnie rozebrana i montowana dopiero w środku. Posiada rury do łączności optycznej, skierowane w stronę Maciejkowic, co jest o tyle zastanawiające, że znajdujący się tam samodzielny schron bojowy takowych nie posiada. Obiekt wybudowano w 1936 dla wzmocnienia południowego skrzydła punktu oporu i przystosowany był do prowadzenia ognia w kierunku Bytomia i Maciejkowic. Zachowany jest w dobrym stanie, choć systematycznie rozkradany.