Obecne koszary zajmowane przez 16 Batalion Powietrznodesantowy, powstały na północy Krakowa w latach 90-tych XIX w. Zostały wybudowane jako Landwehr Kaserne, czyli koszary Landwehry (austro-węgierskiej obrony krajowej). Do końca I wojny światowej były to koszary macierzyste CK 16 Pułku Piechoty Landwehry (kaiserliche-koningliche Landwehr Infanterie Regiment 16. "Krakau"). Od roku 1919 teren koszar zajmował 20 Pułk Piechoty Ziemi Krakowskiej im. Hetmana Stefana Czarneckiego ze składu 6 Dywizji Piechoty. W pierwszych dniach II wojny światowej na terenie koszar znajdował się ośrodek zapasowy 6 Dywizji Piechoty, utworzono tam IV improwizowany batalion 20 Pułku Piechoty, zwany fortecznym, przeznaczony do obrony Krakowa. Reszta oddziałów 20 Pułku Piechoty od 1 września 1939 r. rozpoczęła swój szlak bojowy w jednej z najważniejszych bitew wojny obronnej Polski - bitwy pszczyńskiej, której przegrana otwarła oddziałom niemieckim drogę od południa na Kraków i dalej. Po II wojnie światowej koszary dawnego 20 Pułku Piechoty połączono z koszarami dawnego 6 Pułku Artylerii Lekkiej przy ulicy Głowackiego, tworząc jednolity teren koszarowy. Po II wojnie światowej teren koszar zajmował 16 Kołobrzeski Pułk Piechoty, wchodzący w skład 6 Pomorskiej Dywizji Piechoty. W roku 1957 nastąpiło przeformowanie dywizji, która stała się 6 Pomorską Dywizją Powietrznodesantową, a 16 Kołobrzeski Pułk Piechoty stał się 16 Batalionem Powietrznodesantowym, który koszary zajmuje do nadal.