Poewangelicki kościół Przemienienia Pańskiego w Drezdenku jest świątynią w stylu neogotyckim, zbudowaną w 1902 r. Historia kościoła jest bardzo osobliwa: zmiana konfesji ludności z nastaniem reformacji spowodowała, że dawny kościół katolicki stał się zborem ewangelickim, jednak zły stan techniczny skłonił mieszkańców Drezdenka do zbudowania nowego zboru, o czym informują źródła parafii ewangelickiej z 1591 r.

Pastorem był wówczas Jakob Cenewitz, diakonem Frantz Poltke (1591-1615) . Nowa świątynia, zbudowana z szachulcowego muru, przetrwała tylko 71 lat. Strawił ją pożar, który wybuchł w mieście, obracając je w pogorzelisko. Za czasów pastora Andreasa Friedricha (1654 -1663), w 1663 r. wielki elektor wydał zezwolenie na przeprowadzenie w całej Brandenburgii zbiórki pieniężnej na budowę nowej świątyni w Drezdenku. Z posiadłości położonych w okolicach Gorzowa i Choszczna przekazano drewno, kamienie i wapno. Zasadnicza bryła zboru była gotowa w 1664 r., natomiast wieża w 1679 r. Świątynię ponownie zbudowano z muru szachulcowego. Pastorami byli: Thomas Colovius (1664-1674) i Jakob Grutzmacher (1674-1681). Jednakże i ten obiekt przetrwał krótko, bo 88 lat, jego wieża rozpadła się 5 kwietnia 1752 r.

Budowa trzeciej świątyni, również z muru szachulcowego, ukończona została 26 października 1753 r. Ówczesny pastor Johann Georg Starke (1744-1763), następca swojego ojca Christopha (1737-1744), podarował świątyni w 1762 r. dwunastoramienny żyrandol wykonany w mosiądzu. Również i tę świątynię dotknęły katastrofy budowlane: 7 lutego 1774 r., podczas silnej burzy hełm na wieży przełamał się, a upadając uszkodził dach; 2 sierpnia 1777 r. piorun uderzył w wieżę powodując pożar kopuły, która została całkowicie zniszczona. W 1886 r. zapadła decyzja budowy nowej świątyni ewangelickiej. Z przedstawionych trzech projektów przyjęto do realizacji projekt prof. Spitta. Projekt przewidywał wybudowanie neogotyckiej świątyni. Został on zatwierdzony przez władze Kościoła ewangelickiego. Koszt budowy, która miała wynieść 240 tys. marek, przyjęły na siebie władze państwowe Prus.
Opiekę sprawowała cesarzowa i królowa Augusta Wiktoria. Kamień węgielny pod budowę nowego zboru wmurowano 23 kwietnia 1900 r. Pod koniec września na wieży ustawiono kulę zwieńczoną krzyżem, w niej umieszczono odpis dokumentów; w jednym z nich czytamy: Niech teraz na kamieniu węgielnym stoi dom Boga, który przez wszystkie lata będzie służyć wszystkim wiernym ewangelikom i chrześcijanom skupionym wokół Boga, aby się mogli modlić i działać.

Budowę ukończono w 1902 r. Jest budowlą neogotycką zwieńczoną ponad siedemdziesięciometrową wieżą. Świątynia posiada halowe, trzyprzęsłowe, trzynawowe wnętrze zamknięte jednoprzęsłowym, trójbocznym prezbiterium. Uwagę przyciągają witrażowe okna prezbiterium. Ich fundatorami byli bracia Stoltz. Cykl witraży w kościoła przedstawia: zwiastowanie Najświętszej Maryi Panny, nawiedzenie św. Elżbiety, ofiarowanie Jezusa w świątyni, w rozecie – pokłon trzech króli; chrzest w Jordanie, modlitwa w Ogrójcu, Ostatnia wieczerza, w rozecie – ukrzyżowanie; zmartwychwstanie, spotkanie z Marią Magdaleną, droga do Emaus, niewierny Tomasz, w rozecie – zesłanie Ducha Świętego. W bocznych oknach umieszczono witraże z ornamentami roślinnymi, a w okręgach postacie ze Starego Testamentu: proroków Joela, Zachariasza, Ozeasza, Ezechiela i Daniela oraz króla Dawida wraz z odniesieniami do konkretnych wersetów biblijnych. Świątynia służyła ewangelikom do 1945 r.

Po przejęciu Drezdenka przez Polaków, w dniu 5 sierpnia 1945 roku kościół poświęcono na świątynię katolicką. W latach 1991-2000 dokonano koniecznego remontu świątyni: wzmocniono bryłę wieży i pokryto ją blachą miedzianą, uzupełniono powstałe ubytki, pokryto blachą miedzianą wieżyczki; wyremontowano zakrystię odnawiając malowidła ścienne; zainstalowano przy wejściu do kościoła artystycznie wykonane lampy; wymieniono ołów i zabezpieczono szybami antywłamaniowymi zabytkowe witraże oraz zainstalowano nowe nagłośnienie. W prezbiterium znajduje się krzyż z napisem „In Driesen 1902” oraz mozaika przedstawiająca scenę z Emaus „I poznali Go po łamaniu chleba”, a także trzy witraże przedstawiające sceny z życia Chrystusa.

Od 1995 roku w kościele organizuje się Letnie Festiwale Muzyki Organowej, podczas których znani wykonawcy wykorzystują walory drezdeneckich organów prezentując swój kunszt muzyczny.

Za: ,