Dwór Byszewskich z  XIX w., wybudowany z wykorzystaniem murów wcześniejszego obiektu z XVIII w.,wyremontowany w 1992 z przeznaczeniem na obecną siedzibę Urzędu Gminy.

Dwór jest piętrowy, podpiwniczony. Do prostokątnego w planie korpusu, dostawiono niewielkie jednotraktowe, jednoosiowe przybudówki, od południa cofnięte, od północy zlicowane z fasadą. Frontem skierowany jest na północ. Główną oś akcentuje trzyosiowy ryzalit, którego pilastry dźwigają trójkątny fronton. Od południa, dawniej od strony parku, na osi znajduje się trzyosiowa wnęka, z tarasem na piętrze. Elewację dzieli gzyms międzypiętrowy, a na narożnikach budynku jest boniowanie. Otwory okienne mają ozdobne oprofilowania. Korpus nakrywa czteropołaciowy dach, z trzypołaciowymi dachami przybudówek. Z pierwotnego dworu zachowała się na parterze salka z żaglastym sklepieniem. W wnętrzach zachowały się ozdobne piece kaflowe, kominki; częściowo ocalały również posadzki z różnobarwnego drewna.

Ostatnim dziedzicem posiadłości był Ludwik Byszewski, który w czasach okupacji wspomagał konspiracyjne nauczanie: w słupeckim dworze mieściła się filia Uniwersytetu  Jagiellońskiego. Właściciel gościł  wówczas Wincentego Witosa, oczekującego na samolot, którym miał polecieć do Anglii.

Obiekt rozbudowano gruntownie przekształcając go w wieku XIX. Po II wojnie światowej, gdy tradycyjnie (jak inne) prl-owska władza wzięła go we władanie we wnętrzach zlokalizowano izbę porodową i przedszkole.

Za budynkiem (od strony północnej istnieją pozostałości cmentarza z kaplicą. Całość otoczona jest rozległym parkiem z XVIII w. z pozostałościami ogrodzenia z 1900r oraz ze stawem.