Budynek, wzniesiony w latach 1802 - 1804 według projektu Davida Gilly'ego, pełnił pierwotnie rolę teatru miejskiego z salą na około 800 miejsc. Już od momentu swojego powstania był w tej roli przestarzały (brakowało m. in. ogrzewania), zatem niewielu widzów przychodziło na przedstawienia. Umożliwiło to wystawienie kilku sztuk w języku polskim (ostatnim polskim przedstawieniem w budynku był "Mazepa" Juliusza Słowackiego w dniu 17 maja 1874, później odbywały się w Teatrze Polskim).
Obecny gmach powstał w 1879 i do momentu wybudowania Opery w Poznaniu w 1913 odbywały się tu jedynie przedstawienia niemieckojęzyczne. Gmach przebudowywano w 1896 i 1911. Do tego czasu gościli w nim m. in. Ferenc Liszt i Niccolo Paganini. Następnie budynek pełnił funkcję kawiarni.
27 grudnia 1918 przed budynkiem Arkadii, podczas szturmu na zlokalizowane naprzeciw prezydium policji pruskiej, zginął pierwszy w Poznaniu powstaniec wielkopolski - Franciszek Ratajczak.
W latach 1927-1939 znajdowała się tu studio rozgłośni Polskiego Radia. Po drugiej wojnie budynek stał się siedzibą działalności handlowej i gastronomicznej. Pod koniec XX wieku istniało w nim kasyno gry. Od 1992 roku teatralne tradycje budynku podtrzymuje działający tu Teatr Ósmego Dnia. Na parterze budynku znajduje się główny salon EMPiKu, centrum informacji miejskiej, a na piętrze - sale Szkoły Jezyków Obcych "EMPiK".