Według lustracji z 1591 roku na parceli stał dom murarza Tomasza, według badań architektonicznych parterowy, drewniany, omurowany w piwnicach. W XVII wieku od wschodu odłączono działki i wzniesiono parterową kamienicę z podcieniem. W XVIII wieku dobudowano z tyłu izbę, w drugiej połowie XIX wieku nadbudowano 2 piętra. Kamienica murowana z cegły, otynkowana. Obramienia otworów okiennych i portal pierwszej kondygnacji z piaskowca. W pozostałych kondygnacjach w opaskach wyrobionych w tynku. Nad podcieniem i dwoma pomieszczeniami frontowymi sklepienia ceglane kolebkowo-krzyżowe. Na pierwszym piętrze strop drewniany, na drugim piętrze stropy Kleina. Dach o konstrukcji drewnianej, kryty papą. W portalu elewacji frontowej drzwi żelazne z okuciami metalowymi, w elewacji tylnej drewniane klepkowe z nadświetlem. Otwory okienne prostokątne, 6-dzielne, z drewnianymi ramami. Kamienica założona na planie prostokąta, dwutraktowa z sienią dochodzącą do klatki schodowej zabiegowej. Elewacja tylna przylega do podwórza wspólnego dla kamienic Staszica 11 i Żeromskiego 10. Bryła kamienicy trójkondygnacyjna, podpiwniczona w części frontowej z wyjątkiem podcienia. Dach dwuspadowy. Poddasze użytkowe z 2 facjatkami drewnianymi w połaci dachowej od podwórza, kryte daszkami dwuspadowymi. Elewacja frontowa trójkondygnacyjna, symetryczna, trójosiowa, z dwuarkadowym podcieniem, bez dekoracji, z prostymi gzymsami międzykondygnacyjnymi i słabo wykształconym gzymsem wieńczącym. Elewacja tylna trójosiowa, niesymetryczna, bez podziałów i dekoracji architektonicznej. Za