Kamienica patrycjuszowska wzniesiona według "trzeciego morandowskiego wzorca". Obecnie elewacja frontowa klasycyzująca. Własność: XVII w. kupcy ormiańscy; XIX w. Żydzi, I poł. XX w. Mendelsonowie; obecnie własność komunalna. Wzniesiona w dwóch fasadach budowlanych: część zachodnia w I poł. XVII w., część wschodnia w I poł. XVIII w. Zniszczona pożarem w 2 ćw. XIX w, odbudowana po pożarze i połączona.
Kamienica usytuowana w kwartale budowlanym ograniczonym ulicami: Ormiańską, Pereca, Grecką, Bazyliańską, w zabudowie zwartej, podcieniowej, kalenicowej. Od strony wschodniej zblokowana z kamienicą nr 2, od strony zachodniej z kamienicą nr 6 A. Kamienica murowana. Fundamenty, ściany zewnętrzne i wewnętrzne, czteroarkadowy podcień wzniesione z cegły palonej pełnej łączonej zaprawą wapienno-piaskową. Ściany działowe piwnic z cegły, zbrojonego betonu i drewna. Sklepienia ceglane. Stropy żelazno-betonowe, nad drugą kondygnacją drewniane. Ściany obustronnie tynkowane. Sklepienia i stropy tynkowane, gładkie. Więźba dachowa drewniana, krokwie związane z drewnianymi murłatami, wsparte na mieczowanych prostych stolcach. Dach pobity blachą miedzianą. Z miedzianej blachy również daszki nad lukarnami, rynny i rury odwadniające. Podcień wsparty na 5 filarach o prostokątnym przekroju. Czteroarkadowy podcień przykryty sklepieniem krzyżowym. Sień na parterze przykryta kolebką, wnętrza użytkowe. Nad piętrem stropy płaskie. W piwnicy, na parterze i piętrze posadzki z betonowej wylewki. Schody międzykondygnacyjne ze zbrojonego betonu. Stolarka drzwiowa i okienna drewniana. Bryła dwukondygnacyjna, z frontowym podcieniem, podpiwniczona z mieszkalnym poddaszem. Od strony podwórza wysunięta sień tworzynarożny, prostopadłościenny, dwukondygnacyjny ryzalit. Dach dwuspadowy, w połaci frontowej cztery małe lukarny, od strony podwórza jedna duża. Daszki w lukarnach dwuspadowe. Elewacja frontowa murowana z cegły pełnej na zaprawie wapiennej z użyciem zaprawy cementowej, tynkowana, malowana na kolor piaskowy, w przyziemiu beżowy z dodatkiem różu. Gzymsy i nadokienniki malowane na biało. Nad piwnicami sklepienia ceglane, kolebkowe. Nad sienią przeloty sklepienia kolebkowe z lunetami oraz kolebkowe. W sieni posadzka z lastryko, schody na wyższe kondygnacje z lastryko, jednobiegowe, przesklepione odcinkowo. Nad pomieszczeniami wyższych kondygnacji stropy płaskie, ogniotrwałe. Więźba dachowa drewniana. Dach i daszki nad wystawkami kryte blachą miedzianą. Elewacja frontowa 4-osiowa, wsparta na podcieniu 4-przęsłowym, przesklepionym krzyżowo na gurtach. Podcień otwarty czterema arkadami, wspartymi na czterobocznych filarach. U nasady arkad płaskie, szerokie gzymsy obiegające filary. Łuki arkad z kluczami. Pierwsze piętro oddzielone szerokim, płaskim gzymsem. Elewacja 4-osiowa z otworami okiennymi na osiach arkad przyziemia, pozbawionymi opasek, z masywnymi gzymsami nadokiennymi. Elewacja zwieńczona masywnym gzymsem okapowym o słabym profilowaniu. Wstawki w połaci dachu drewniane, obite blachą miedzianą z trójkątnymi naczółkami. Stolarka okienna drewniana. Okna dwudzielne, trójkwaterowe typu skrzynkowego. Drzwi do sieni i pomieszczeń parteru drewniane, dwuskrzydłowe, płycinowe, malowane na brązowo. Elewacja tylna w przyziemiu 3-osiowa, otwory okienne o wykroju prostokątnym. W partii piętra wtórnie wbudowana galeria dostępna z klatki schodowej od strony zach. Galeria wsparta na żelbetowych belkach, nakryta połacią dachową podpartą drewnianymi słupami z drewnianą balustradą z toczonych tralek. W partii piętra otwory okienne o wykroju prostokątnym, stolarka okienna drewniana, okna dwudzielne, trójkwaterowe, drzwi drewniane, jednoskrzydłowe klepkowe, współczesne , malowane na brązowo. Połać dachu przepruta prostokątną wystawką nakrytą daszkiem pulpitowym, przesunięta z osi w kierunku klatki schodowej. Wnętrze przekształcone, zaadoptowane dla potrzeb handlowych na parterze. Piętro i poddasze zaadoptowane na małe lokale mieszkalne. Wystrój i wyposażenie pierwotne nie zachowane. Za