Cmentarz został założony jako wiejski cmentarzyk dla mieszkańców Wawrzyszewa oraz późniejszej Chomiczówki. Zajmuje powierzchnię 6,5 ha i ma kształt zbliżony do trapezu. Był dwukrotnie powiększany.

Najstarszy grób pochodzi z roku 1830 – to grób „sztabskapitana Konstantego Brzozowskiego z 2 batalionu saperów zmarłego we wsi Wawrzyszew 8.VII.1830”. Na cmentarzu znajduje się również grób Barbary z Chomiczów Jahołkowskiej – od jej rodowego nazwiska pochodzi nazwa Chomiczówki. Następna grupa grobów to nieliczne nagrobki przedwojenne, oraz kwatera wojenna – 500 żołnierzy 30 Pułku Strzelców Kaniowskich poległych w obronie północnych rubieży Warszawy w 1939 roku, pochowanych wraz z dowódcą, majorem Bronisławem Kamińskim. Obok mogił żołnierzy września 1939 znajdują się groby żołnierzy powstania warszawskiego oraz groby ludności cywilnej rozstrzelanej w 1939 na Wawrzyszewie.

Większa część cmentarza to groby powojenne. Gdy zapełnił się cmentarz Powązkowski, odbywały się tam również pochówki mieszkańców z innych części miasta. Obecnie ten cmentarz także jest zapełniony.

Rolę kaplicy cmentarnej odgrywa położony po drugiej stronie ul. Wólczyńskiej kościół św. Marii Magdaleny[1]. W przedsionku świątyni znajduje się kilka epitafiów z przełomu XIX i XX w. – m.in. dziedziców Powązek Antoniny i Józefa z Werbna Łaszczyńskich.