Pierwszy drewniany kościół powstał w 1382 r. Kolejny postawiony został w XVI w. i zniszczony przez Szwedów w 1656 r. Trzecią świątynię modrzewiową, fundacji podkomorzego Ignacego Walewskiego wybudowano w 1776 r. – spłonęła w 1906 r. Do czasy budowy kolejnej świątyni postawiono prowizoryczną kaplicę z materiału zakupionego z prezbiterium w Stromcu, umieszczono w niej ocalały z pożaru ołtarz i obrazy. Czwarty już murowany kościół zbudowano w latach 1907-1912 dzięki staraniom parafian i pomocy finansowej hrabiego Jana Zamojskiego. Kościół ten został doszczętnie zniszczony – wysadzony przez Niemców podczas II wojny światowej. Pozostało z niego 90% fundamentów i 30% murów. W 1945 r. parafianie przystąpili do oczyszczenia cegły z dawnego kościoła i przystąpiono do rekonstruowania świątyni. Kościół został odbudowany w stylu neobarokowym w latach 1946-53.