Kamienice przy ulicy Paderewskiego 10 i 12. Przez wojenne i powojenne lata najbardziej ponure i przeklęte przez mieszkańców budynki w mieście. Kamienice zbudowana w okresie lat dwudziestych ubiegłego wieku. Od roku 1935 W zasobach Policji Państwowej. W czasie wojny w kamienicy była siedziba tajnej policji Gestapo. W piwnicach budynku znajdował się areszt, gdzie torturowano i mordowano więźniów. Od stycznia 1945, roku po wkroczeniu do Kielc wojsk sowieckich budynek dalej pełnił funkcję katowni. Mieścił się tam Urząd Bezpieczeństwa. Wyburzone w lutym 2024 roku mimo sprzeciwu wielu środowisk.

 

Jedna z głównych ulic kieleckiego Śródmieścia. Biegnie od ronda Jerzego Giedroycia do ronda Herlinga-Grudzińskiego. Krzyżuje i łączy się z ulicami: Równą, Złotą, Solną, Wspólną, Sienkiewicza, Panoramiczną. Historia obecnej ulicy Ignacego Paderewskiego sięga okresu międzywojennego. Wtedy nosiła nazwę francuskiego marszałka Ferdinanda Focha, a od lat trzydziestych zaczęto przy niej budować ogromne jak na kieleckie warunki kamienice. W latach okupacji niemieckiej okryta złą sławą. Stanowiła zamknięty teren dostępny dla Niemców. W nieistniejących już dziś kamienicach nr 10 i 12 znajdowała się siedziba "Gestapo", a po II Wojnie Światowej mieściły się tam katownie UB i NKWD. W czasach PRL patronem ulicy był Marian Buczek, aż do lat dziewięćdziesiątych, Kiedy to patronat nad ulicą objął Ignacy Paderewski.