starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 11 głos | średnia głosów: 6

Polska woj. dolnośląskie Wrocław Wydarzenia Protest rolników we Wrocławiu

15 lutego 2024 , Protest rolników, ulica Mazowiecka.

Skomentuj zdjęcie
Columba livia
+7 głosów:7
Ładne traktory, fajnie że na wsi coraz lepiej bo to znaczy że jest coraz lepiej w całym kraju. Coraz więcej zadbanych domów i ulic a mniej rozpadających się chałup i już nie jest taki wstyd jak 20-30 lat temu.
2024-02-15 21:59:47 (2 lata temu)
Wacław Grabkowski
+2 głosów:2
do Columba livia: To prawda, ale oni są zaniepokojeni..., i chcą zastopować groźne dla nich działania - vide
2024-02-16 09:48:10 (2 lata temu)
Wacław Grabkowski
Na stronie od 2009 czerwiec
16 lat 11 miesięcy 6 dni
Dodane: 15 lutego 2024, godz. 18:12:57
Autor zdjęcia: Wacław Grabkowski
Rozmiar: 1800px x 1329px
Licencja: CC-BY-NC-ND 3.0
Aparat: DSC-HX60
1 / 400sƒ / 3.5ISO 805mm
0 pobrań
722 odsłony
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Wacław Grabkowski
Obiekty widoczne na zdjęciu
Zbudowano: 2024
Wydarzenia
więcej zdjęć (30)
ul. Mazowiecka
więcej zdjęć (191)
Dawniej: Herbert Welkisch Strasse, Margarethenstrasse, Małgorzaty (1945-1947)
Ulica należy do najstarszych we Wrocławiu - pierwsze wzmianki o niej pojawiają się już w 1350 r. kiedy to występowała pod nazwą Krötengasse (ul. Żabia). Po regulacji rzeki Oławy w XVIII w. ulica nabrała obecnego kształtu. Wtedy też najprawdopodobniej wskutek błędnej interpretacji słowa Kröte (ropucha) na Grete (oboczna forma imienia Małgorzata), zaczęto używać nazwy Margaretestr. W 1873 r. na terenie należącym do browarnika Paula Scholza wzniesiono etablissement według projektu Friedricha Barchewitza. Założenie znane także pod nazwami Concordia Theater, Deutsches Theater czy Gewerkschaftshaus przebudowano w 1913 r. Dziś nadal pełni swą funkcję jako Centrum Sztuki Impart. Po przejęciu władzy przez hitlerowców patronem ulicy został jeden z ich "bohaterów" Herbert Welkisch.

Z wojny ocalał tylko wspomniany gmach dawnego etablissementu pod nr 17 wraz z sąsiadującą kamienicą nr 19, oraz naprzeciwko kamienice nr 30-34. Te ostatnie zostały wyburzone pod koniec lat 90. XX w.