Baza niszczycieli i torpedowców była zlokalizowana na wschodnim brzegu Świny, niedaleko jej ujścia do Zatoki. W kierunku północnym granica bazy był Basen Trymerski. Załogi okrętów mieszkały w koszarach Ostbaracke. Baza posiadała własne magazyny paliwowe i magazynowe. Przed wojną znajdował się tutaj sztab dowódcy sił torpedowych (Fuhrer der Torpedoboote), wraz z okrętami 1, 3 i 5 dywizjonu niszczycieli (Zerstörerdivision), 5 Torpedobootsdivision i tendrem Jagd. W czasie wojny nabrzeża były w dalszym ciągu wykorzystywane przez jednostki torpedowe oraz trałowce i inne okręty Kriegsmarine. Personel wchodził w skład oddziału Zerstorer und Torpedostammabteilung (od 1 stycznia 1944). W pobliskim Basenie Trymerskim cumowały małe kutry wyposażone w tzw. fumatory służące do zadymiania portu w czasie nalotu.

Chorzelin, dawna osada rybacka, zlokalizowana na wschodnim wybrzeżu, niedaleko Świny, wyrosła na fali rozwoju portowego w Świnoujściu. Jej historia sięga 1739 roku, kiedy to pojawia się pierwsza wzmianka o miejscu znanym jako Nordhafen. W tamtych czasach, wzmocniono wschodni brzeg, tworząc nabrzeże i wschodni falochron. Na wzgórzu przy brzegu utworzono ognisko, pełniące funkcję latarni. W 1828 roku zastąpiono je stalową latarnią, a w latach 1857-1859 wybudowano tam murowaną latarnię według projektu Severina, która była wówczas najwyższą na świecie. W okresie 1908-1939, Chorzelin stał się miejscem strategicznym dzięki budowie Fortu Gerharda oraz wieżyczek obronnych. Rozwój ten wpłynął też na aspekty turystyczne - od XIX wieku osada zaczęła przyciągać kuracjuszy. W latach 20. XX wieku funkcjonowały tu różne kąpieliska oraz liczne pensjonaty, hotele i restauracje. W 1928 roku Chorzelin włączono do okręgu Warszowa, a populacja osady wynosiła wówczas 2600 mieszkańców. Jednak w 1966 roku, w związku z budową Świnoportu, osiedle zostało zlikwidowane. W tym procesie zniszczono również Twierdzę Portową oraz część Warszowa. Dziś te tereny są częścią dzielnicy Warszów.