Położony w centralnej części wsi kościół był wzmiankowany w 1361 r. Obecne prezbiterium pochodzi z XV w. W latach 30. XVI wieku przeszedł w ręce ewangelików. W 1586 r. świątynia otrzymała ambonę, dwa lata później chrzcielnicę, którą ufundował Kaspar von Pannwitz. Na koniec XVII w. powstał nowy ołtarz. Podczas przebudowy w 1881 r. powstała nowa, murowana z cegły nawa z wieżą. W czasie I wojny światowej przetopiono dwa dzwony.

Kościół nie jest użytkowany od 1946 r. Został częściowo rozebrany w celu pozyskania budulca. W latach 90.XX w. dwie z wmurowanych w ściany kościoła płyt nagrobnych zostały samowolnie wywiezione przez profesora Uniwersytetu Opolskiego.

Przy prezbiterium od południa i północy zachowały się pozostałości aneksów z kryptami. We wnętrzu prezbiterium przetrwały fragmenty malowideł z kilku epok, np. renesansowa scena polowania z psem, zającem, koniem i dzikiem, czy barokowy dekoracyjny motyw roślinny.

Autor: Marcin Kruk W:MIG nr 9