Kościół w Radłowie został wzniesiony w roku 1337 z fundacji bpa krakowskiego Jana Grota, ok. 1408 powiększono go o nawę i zakrystię. Następnie był przebudowywany w latach 1643-1645 przez bpa Piotra Gembickiego oraz w XVIII w. z inicjatywy proboszcza Jana Duvala, kiedy to wzniesiono przy nawie niską wieżę drewnianą, nakrytą hełmem kopulastym z latarnią.
Kościół został poważnie zniszczony w wyniku ostrzału artyleryjskiego w 1915 r., następnie odbudowany i powiększony w latach 1918-1926 wg projektu Karola Stryjeńskiego. Wówczas też przedłużono nawę i wzniesiono nową murowaną wieżę.
Jest to obiekt gotycki z elementami barokowymi i neogotyckimi. Murowany z cegły z użyciem kamienia do detali architektonicznych. Jednonawowy z dwuprzęsłowym prezbiterium zamkniętym ścianą prostą, przy którym od północy znajduje się zakrystia z przedsionkiem.
Na podst.