starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 17 głosów | średnia głosów: 5.97

Polska woj. mazowieckie Warszawa Wieżowce warszawskie Hotel Warszawa

Lata 1957-1958 , Dawny Hotel Warszawa w Warszawie

Skomentuj zdjęcie
Rado-NDM
+1 głosów:1
Ul. Świętokrzyska, wieżowiec Prudential obecnie w remoncie a raczej w przebudowie.
2011-09-22 14:21:48 (14 lat temu)
erisson
+1 głosów:1
Dzięki .
2011-09-22 14:37:20 (14 lat temu)
erisson
Na stronie od 2011 lipiec
14 lat 8 miesięcy 30 dni
Dodane: 22 września 2011, godz. 14:10:15
Rozmiar: 1029px x 1467px
13 pobrań
4646 odsłon
5.97 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia erisson
Obiekty widoczne na zdjęciu
Hotel Warszawa
więcej zdjęć (227)
Architekci: Stefan Bryła, Wenczesław Poniż, Marcin Weinfeld
Zbudowano: 1931-1934
Dawniej: Towarzystwo Ubezpieczeń "Prudential"

Prudential – warszawski wieżowiec, wybudowany w latach 1931-1934 w stylu art déco, jako siedziba angielskiego "Towarzystwa Ubezpieczeń Prudential" (Przezorność). W momencie powstania był drugim w Europie drapaczem chmur.



Budynek stał się symbolem nowoczesnej Warszawy lat 30. Miał wysokość 16 pięter (66 metrów), co czyniło go w ówczesnym czasie najwyższym budynkiem w Polsce i jednym z najwyższych wieżowców w Europie. W dolnej części budynku znajdowała się przestrzeń biurowa, w wieży mieściły się luksusowe apartamenty. Znajduje się on przy placu Powstańców Warszawy (dawniej plac Napoleona, plac Warecki). Budynek zaprojektował Marcin Weinfeld, stalową konstrukcję spawaną ustawioną na żelbetowych fundamentach biurowca zaprojektowali Stefan Bryła i Wenczesław Poniż. Do budowy użyto 2 miliony cegieł pustakowych, 2 tysiące ton cementu, 1500 ton stali.



W roku 1938 na dachu zbudowano kilkunastometrowy maszt eksperymentalnej stacji telewizyjnej. Profesor Politechniki Warszawskiej Janusz Groszkowski (późniejszy prezes PAN) zbudował tu i uruchomił pierwszy w Europie nadajnik telewizyjny, zanim to zrobili Niemcy na olimpiadę w Berlinie. Prudential został mocno uszkodzony w czasie II wojny światowej, m.in. w czasie powstania warszawskiego został ostrzelany ok. 1000 pocisków. Trafiony został także pociskiem o masie 2 ton kalibru 600 mm z samobieżnego moździerza typu Karl (o nazwie Ziu), co poważnie odchyliło go od pionu. Jednak jego stalowa konstrukcja przetrwała, przez kilka lat będąc żywym symbolem zniszczeń. Sylwetkę jego ruiny wykorzystano w antywojennych plakatach.



 



W 1945 nieruchomość odebrano przedwojennym właścicielom na podstawie tzw. dekretu Bieruta, otrzymali oni jednak później odszkodowanie na podstawie umowy z Wielką Brytanią.

Budynek został odbudowany w socrealistycznym kostiumie. Autorem nowego projektu był również Marcin Weinfeld. Budynek otrzymał nową funkcję, w roku 1954 otwarto w nim Hotel Warszawa. Posiadał 375 miejsc noclegowych (pokoje jednoosobowe, dwuosobowe, 1 apartament), 200 miejsc w restauracji, 100 w kawiarni, 20 w lokalu nocnym.



 



Hotel zakończył działalność w 2002, a w 2005 spółka Hotele Warszawskie Syrena sprzedała budynek spółce Polimex-Mostostal. W 2009 Polimex-Mostostal sprzedał hotel rodzinie Likusów z Krakowa.

W latach 2010–2018 prowadzony był remont generalny budynku. Budynek został pozbawiony socrealistycznych detali, rozebrano portykz kariatydami i herbem Warszawy, a z reprezentacyjnych wnętrz usunięto wystrój z lat 50.  W listopadzie 2018 w budynku otwarto pięciogwiazdkowy hotel Warszawa.


Wieżowce warszawskie
więcej zdjęć (51)
Więcej o warszawskich wieżowcach w Wikipedii
ul. Świętokrzyska
więcej zdjęć (1725)