W czerwcu 2011 roku na kieleckim rynku zamontowano atrakcję turystyczną - replikę pręgierza. Oryginalny pręgierz stał tutaj jeszcze do 1800 roku, wykonywano przy nim karę chłosty. Został zniszczony podczas pożaru. Pręgierz to ponad dwumetrowy granitowy monolit z łancuchem i kajdanami, którymi przykuwano skazanych.

Rynek jest jednym z najstarszych placów Kielc. Od 1295 roku zwał się "locum forense" - miejsce targowe i sądowe. Od czasu lokacji miasta na prawie magdeburskim (ok. 1364), nadanym przez biskupa krakowskiego Bodzantę Jankowskiego, zwany "Rynkiem" lub "Zajazdem". Jego kształt jest uwarunkowany przebiegiem ciągów komunikacyjnych pomiędzy kolegiatą a średniowieczną osadą przy kościele św. Wojciecha. Wtedy też wytyczono cztery ulice: Bodzentyńską (Bożęcką), Leonarda, Mała i Dużą (Wielką). Później przybyły ulice Piotrkowska, Kozia i Radomska (Warszawska), wybudowana dopiero w 1837 roku. Kiedy król Zygmunt I w 1535 roku potwierdził posiadanie przez Kielce prawa magdeburskiego, ustalił termin wtorkowego jarmarku i targu tygodniowego, wybudowano na środku Rynku ratusz (spłonął w 1800 roku). Fundatorem gmachu był prawdopodobnie bp krakowski Jan Konarski. Od roku 1759 pb A. Załuski polecił budować w rynku tylko domy murowane, piętrowe z podcieniami, a ich właściciele zwalniani byli na pewien czas z podatków. W roku 1835 w zachodniej części Rynku zaczęto budowę nowego ratusza. W miejsce spalonego planowano urządzić wodozbiór, jako basen przeciwpożarowy (zrobiono to dopiero w okresie okupacji hitlerowskiej). Po wojnie zbudowano tu fontannę (zlikwidowaną w 2008 roku). Nazwa Rynek lub Rynek Miejski utrzymywała się do roku 1929, kiedy przemianowano go na Plac Marszałka Piłsudskiego. Niemcy wprowadzili nazwę Adolf Hitler-Platz. Po wyzwoleniu nazwano go Placem Partyzantów AL. Od marca 1993 przywrócono historyczną nazwę Rynek. Targi odbywały się tu do 1935 roku. Do dziś zachował się średniowieczny układ przestrzenny Rynku, z ulicami wychodzącymi z naroży.

Źródło: Album Kielecki. Starówka. Przewodnik cz. 1, R. Wrońska-Gorzkowska, E. Gorzkowski.