starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 1 głos | średnia głosów: 6

Polska woj. tarnopolskie powiat złoczowski Podhorce (Підгірці) Zamek Koniecpolskich Wnętrza

Lata 1923-1926 , Sala Rycerska. Źródło: Przeszłość i zabytki województwa tarnopolskiego, A.Czołowski, 1926.

Skomentuj zdjęcie
Ewqa100
Na stronie od 2017 styczeń
9 lat 3 miesiące 18 dni
Dodane: 3 marca 2024, godz. 21:36:30
Rozmiar: 1603px x 1183px
1 pobranie
1457 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Ewqa100
Obiekty widoczne na zdjęciu
Wnętrza
więcej zdjęć (30)
Zamek Koniecpolskich
więcej zdjęć (77)
Zbudowano: 1635-1640
Zespół zamkowy w Podhorcach nawiązujący do najlepszych wzorów XVI wiecznej architektury francuskiej był uważany za najpiękniejszą rezydencję wschodniej części Rzeczypospolitej. Nowy pałac wchłonął w siebie resztki murów parteru i piwnice XVI - wiecznego dworu obronnego. Wielkopańska rezydencja spełniała funkcje obronne, co w XVII w. było konieczne. Pałac na skarpie był widoczny z odległości wielu kilometrów, dziś krajobraz widziany ze zbocza zamkowego także robi wrażenie. W czasie wojen kozackich zamek ucierpiał tylko nieznacznie, ale po śmierci króla Jana nie miał kto dbać o obiekt, dopiero Rzewuscy przywrócili go do świetności. Wacław Rzewuski dobudował jedną kondygnację, budynek pokrył jednolitym dachem, czterospadowym Wówczas zmieniono hełmy nad pawilonami. Zostały zwieńczone postaciami Atlasów dźwigających kulę ziemską (kula spadła z dachu i obecnie znajduje się wewnątrz zamku) i układ słoneczny. Sale zamkowe były bogato wyposażone w meble i obrazy. Nazwy sal - zielona, karmazynowa, złota i żółta - nawiązywały do koloru ścian i obić mebli, sala rycerska zawierała kolekcję broni i służyła wielkim przyjęciom.
W czasach rozbiorów obiekt ucierpiał od kwaterujących tu przez kilka lat wojsk moskiewskich, znaczną część wyposażenia zlicytowano, łącznie z blachą miedzianą z dachu. Z upadku zamek podźwignął Leon Rzewuski, a po nim kolejny właściciel - książę Eustachy Sanguszko. Do 1914 r. pałac funkcjonował jako prywatne - ale ogólnie dostępne - muzeum.
Podczas I wojny zbiory ewakuowano. W latach trzydziestych z powrotem kompletowano podhoreckie zbiory. Ostatnim właścicielem był Roman Sanguszko, właściciel słynnej stadniny koni.
Podczas II wojny światowej zniszczeniu uległy portale, kominki, boazerie, obicia, piece i posadzki. W czasach ZSRR urządzono w zamku szpital gruźliczny. Po pożarze w lutym 1956 r. zawaliły się stropy I i II piętra. W latach 1973-4 tu realizowano sceny filmu Potop odbywające się na zamku Radziwiłłów w Kiejdanach. Po odbudowie do 1997 dalej funkcjonował tu szpital. W 1997 przejęła go Lwowska Galeria Obrazów. W 2008 roku pałac znalazł się na nowojorskiej liście World Monuments Watch jako jeden ze stu cennych zabytków na świecie zagrożonych zniszczeniem.
Obecnie trwają tam prace remontowe.