Kościół p.w. Wszystkich Świętych z lat 1773 – 74. Zbudowany przez cieślę Antoniego Wacławika z funduszy ks. Wojciecha Brandysiewicza i parafian. Okradziony w 1796 r. Wieżę dobudowano ok. poł. XIX w. W czasie 2 wojny światowej Niemcy zrabowali dwa dzwony. Remontowany w 1969 r. z wymianą gontów i gruntownie w latach 90 XX w. przez konserwatorów Annę Chlebowicz i Joannę i Jana Bryjaków.

Budowa i wyposażenie. Kościół drewniany, jednonawowy konstrukcji zrębowej. Orientowany, zbudowany z drewna modrzewiowego i sosnowego. Prezbiterium mniejsze od nawy, zamknięte trójboczne z boczną zakrystią. Kruchta z boku nawy. Wieża konstrukcji słupowej od frontu, niższa od kalenicy nawy, o ścianach pochyłych ku górze z izbicą. Zwieńczoną blaszanym dachem namiotowym. Dzwon z 1761 r. Dach dwukalenicowy, kryty gontem z wieżyczką na sygnaturkę. Zwieńczoną blaszanym hełmem z latarnią. Wewnątrz stropy płaskie. Chór muzyczny wsparty na dwóch słupach z organami z 1853 r. autorstwa Franciszka Riegera. W łuku tęczowym krucyfiks z aniołami z XVIII w. Polichromia w nawie i prezbiterium z 1969 r., autorstwa malarza dr. Józefa Furdyny zakrywająca starą patrononową. Przedstawienie scen z Starego (na stropie) i Nowego Testamentu (na suficie), polskich Świętych Jadwigę, Saloma, Wojciecha, Stanisława, Kazimierza, Szymona i Jana Kantego i Ewangelistów. Ołtarz główny i dwa ołtarze boczne rokokowe z XVIII w. W lewym ołtarzu bocznym obraz słynący łaskami MB Zakliczyńskiej. Ambona rokokowa z XVIII w. Chrzcielnica kamienna, barokowa z poł. XVII w. Dwa konfesjonały późnobarokowe z XVIII w. Stacje Drogi Krzyżowej z 1824 r. Zachowany krucyfiks gotycki z lat 1430 – 40. W oknach witraże. Ogrodzenie murowano – drewniane.

kosciolydrewniane.pl