Kościół został wzniesiony prawdopodobnie w latach trzydziestych w. XVI. W latach 1551-1591 w rękach protestantów. Obecnie istniejący, pw. Wniebowzięcia NMP, został restaurowany od fundamentów w r. 1592 z fundacji kanclerza Jana Zamoyskiego, zniszczony przez pożar w r. 1813, restaurowany m.in. w r. 1844 kosztem ordynacji zamojskiej. W r. 1902 kosztem tejże ordynacji i parafian kościół został gruntownie przebudowany i powiększony (budowa nowego prezbiterium, dwóch obszernych kaplic i dwóch zakrystii, budowniczym był Cieszkowski). Remontowany po II wojnie światowej (w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych), malowany: w r. 1907 (przez Antoniego Borkowskiego z Lublina), w latach pięćdziesiątych, w r. 1966 oczyszczony i pomalowany (przez Przełomców z Lublina), w r. 1981.

Kościół murowany, otynkowany, jednonawowy, renesansowy, przy prezbiterium 2 zakrystie z lożami na piętrze, przy nawie 2 obszerne kaplice, na frontonie wieża z kruchtą w przyziemiu i - mniejsza - nad nawą. Wnętrze jest wyposażone w 5 ołtarzy z drzewa sosnowego (wykonane w r. 1904). W ołtarzu głównym są obrazy Wniebowzięcia MB i św. Antoniego. Ponadto jest jeszcze jeden nowy obraz - MB Nieustającej Pomocy. W kaplicy prawej stoi ołtarz fundacji Karola Namysłowskiego (dyrektora orkiestry włościańskiej) z obrazami MB Częstochowskiej i MB Krasnobrodzkiej. W kaplicy lewej znajduje się ołtarz z obrazami Świętej Rodziny i św. Mikołaja. W nawie po prawej stronie jest ołtarz z obrazem MB Różańcowej. Po lewej stronie nawy stoi ołtarz z obrazami św. Walentego i MB Ostrobramskiej. Jest jeszcze ołtarz - bez mensy - z obrazem MB Berdyczowskiej (fundacji Karola Namysłowskiego). W nawie stoją ławki wykonane w latach sześćdziesiątych obecnego stulecia. Na chórze muzycznym znajdują się 24-głosowe organy, wykonane około r. 1911, kilkakrotnie remontowane (m.in. w r. 1967). Na ścianach świątyni wisi szereg obrazów (niektóre z fundacji Karola Namysłowskiego).