Kamienica o wystroju neorenesansowym, wzniesiona na przełomie XVIII i XIX w., przebudowana w II połowie XIX w. Zbudowana z kamienia i cegły, tynkowana. Jest to budynek dwutraktowy, czterokondygnacyjny z płaskim dachem. Uwagę zwraca zwłaszcza pięcoosiowa elewacja frontowa, której kondygnacje przedzielono gzymsami. W środkowej osi parteru widoczny interesujący klasycystyczny portal wejściowy. Nad oknami na wyższych kondygnacjach klasycyzujące nadokienniki - na trzeciej kondygnacji, w formie trójkątnych tympanów. (opis Boguszów-Gorce Przewodnik wyd. 2004 r.)