Świątynia została wzniesiona w 1866 roku w stylu neogotyckim z cegły jako kościół protestancki. Po II wojnie światowej kościół został przejęty przez katolików i poświęcony na potrzeby ich kultu. Działania wojenne nie spowodowały uszkodzeń kościoła. Pierwotne wyposażenie budowli zostało wyniesione w niewyjaśnionych okolicznościach. Obecnie mieści się ono w Markischer Museum w Berlinie[1]. Repatrianci z Buczacza umieścili w kościele obraz Drogi Krzyżowej oraz krzyż znajdujący nad amboną. W latach 50. XX wieku miejscowy rzemieślnik Józef Szełepko wyrzeźbił ołtarz główny i boczne. Obrazy, znajdujące się w świątyni zostały namalowane przez panią Kozłowską[2]. Za: