Do 1785 roku własność cechu szewskiego Odbudowana w końcu XVIII wieku. Przez cały czas była własność prywatnych właścicieli. Odnowiona w 1954 roku, otrzymała wówczas sgraffitową dekoracje.
Ok. poł. XVI wieku istniał w tym miejscu dom drewniany. Przed 1580 rokiem kamienica została wymurowana. W 1633 roku kamienica została nadbudowana do drugiego piętra. Obiekt popadł w ruinę. Ok. 1736 roku została wzniesiona nowa, dwupiętrowa budowla zapewne powstała na wcześniejszym podpiwniczeniu i murach parteru. W latach 1826- 27 mieszka tutaj młody I. Kraszewski.
W 1862 roku miał miejsce pobarw wyniku którego trzeba było rozebrać część dachu kamienicy, zaś oficyna odbudowana została w następnym roku. Kamienica dwupiętrowa w zabudowie zwartej. Dwudzielna, dwutraktowa, podpiwniczona, z sienią przelotową sklepioną kolebkowo z lunetami. Schody zewnętrzne dostępne od podwórza prowadzą na pierwsze piętro. Elewacja frontowa- symetryczna, trójosiowa, rozczłonkowana i zwieńczona gzymsami. Otwory w profilowanych opaskach. Na pierwszym piętrze gzymsy nadokienne. Wystrój sgraffitowy z wianuszkiem J. I. Kraszewskiego nowszy. Za