|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 4 głosy | średnia głosów: 6
Lata 1930-1936 , Szpital Bukowiec wraz z zabudową części ulicy Sanatoryjnej na kowarskim Wojkowie, niegdyś jeden z obiektów wchodzących w skład kompleksu sanatoryjnego Bukowiec - Wysoka Łąka. |
|
Na stronie od 2017 listopad
8 lat 5 miesięcy 27 dni |
![]() |
szpitale
|
Szpital "Bukowiec" - zbudowany go w latach 1914-1918 jako sanatorium chorób płuc. Obecnie działa jako NZOZ Powiatowe Centrum Zdrowia w Kowarach. Należy do Sieci EMC Instytut Medyczny S.A.
Nieistniejąca masarnia należąca do kompleksu uzdrowiskowego.
Góra Parkowa (niem. Große Berg) - to wzniesienie o wysokości 550 m n.p.m., położone na obszarze Rudawskiego Parku Krajobrazowego, w Sudetach Zachodnich. Góra Parkowa znajduje się w południowo-zachodniej części Rudaw Janowickich, na południe od Wzgórz Karpnickich. Od sąsiedniego Brzeźnika (557 m n.p.m.), na południowym zachodzie oddziela go Przełęcz pod Brzeźnikiem, na wschodzie łączy się z Bukową, a na północnym zachodzie z Bramką. Wznosi się na północ od centrum Kowar.
Wzniesienie o stożkowym kształcie i stromo opadających zboczach górujące nad południową częścią miejscowości Bukowiec. Wznosi się po wschodniej stronie bliźniaczego wzniesienia Brzeźnik. Położenie góry, kształt góry i wyraźna część szczytowa, czynią górę rozpoznawalną w terenie.
Wzniesienie zbudowane jest z waryscyjskich granitów granitów karkonoskich. Na południowym zboczu poniżej szczytu znajduje się stare założenie parkowe. Cały szczyt i zbocza porasta las, w którym występuje wiele ciekawych gatunków drzew liściastych, niektóre z nich stanowią pomniki przyrody. Zboczem poniżej szczytu prowadzi droga, oraz kilka leśnych ścieżek.
Na początku XIX wieku, w okresie romantyzmu i panującej w ówczesnej Europie modzie na romantyczne krajobrazy, wzniesienie Parkowa, oraz założenie parkowe w Hohenwiese (obecnie Kowary-Wojków), z wyjątkowo stylowymi obiektami sanatoryjno-szpitalnymi Bukowiec oraz Wysoka Łąka włączono do sentymentalnego krajobrazu, który realizowano wokół letniej rezydencji króla pruskiego Fryderyka Wilhelma III. Wokół wzniesienia wykonano wiele alejek spacerowych. Na południowo-wschodnim zboczu wzniesienia, poniżej szczytu założono stylowy park i nasadzono wiele atrakcyjnych drzew i krzewów. Obecnie po dawnej świetności bliskiego otoczenia wzniesienia, pozostały dorodne drzewa jako pomniki przyrody a po dawnych alejkach pozostały jedynie ścieżki. Drzewa wyrosły i zasłoniły widok na okoliczne wzniesienia i góry.