Budynek klasycystyczno-modernistyczny, otynkowany, piętrowy z mieszkalnym poddaszem. Korpus budowli wzniesiono na planie prostokąta, z ryzalitami na osi: węższym od frontu, szerszym od ogrodu oraz kwadratowymi wycięciami w narożach frontowych. W narożu południowo-wschodnim wznosi się wieża kilkukondygnacjowa, zaprojektowana na planie kwadratu. Przybudówkę parterową na wysokich piwnicach, założoną na planie prostokąta, łączy z korpusem galeria. Układ wnętrz jest trzytraktowy, z sienią pośrodku, mieszczącą klatkę schodową z podestem zdobionym neoklasycystyczną sztukaterią z ok. 1900 roku. Elewacja frontowa, zwrócona na południe, jest siedmioosiowa, tylna - dziewięcioosiowa. W obu występują trójosiowe ryzality z balkonami, zwieńczone trójkątnymi frontonami. Od frontu balkon podpiera para kolumn toskańskich. Ryzalit w elewacji tylnej, poprzedzony tarasem, dzielą pilastry jońskie w wielkim porządku. Elewacje ukształtowane są podziałami ramowymi. Na ryzalitach występuje dekoracja stiukowa: w naczółku frontowym - kartusz z herbem von Schwerin, w ryzalicie ogrodowym w naczółku oraz pod oknami piętra - festony. Dach mansardowy z facjatami, pokryty jest dachówką.

Źródło: