Ewangelicki Dom Opieki „Ostoja Pokoju” w Bytomiu Miechowicach jest kontynuacją wielkiego dzieła, jakie w ubogiej górniczej wiosce stworzyła Ewa von Tiele–Winckler zwana później Matką Ewą. Już jako szesnastoletnia dziewczyna wyrzekła się ona luksusów życia w swojej bardzo bogatej arystokratycznej rodzinie, poświęcając się służbie ludziom najbiedniejszym, najbardziej cierpiącym, a takich przecież w górniczych osadach Górnego Śląska nie brakowało. Szczególnie jednak Matka Ewa upodobała sobie pracę wśród dzieci. Z jednego domu podarowanego córce przez barona von Tiele-Winckler rozrósł się spory ośrodek, który w samych Miechowicach liczył ponad dwadzieścia domów, a ponadto sporo domów dla bezdomnych w innych śląskich miejscowościach, a nawet w wielu miejscach na terenie Niemiec.
Działalność sióstr miechowickich przybrała także postać misyjną, a działalności tej, zarówno charytatywnej jak i misyjnej przyświecała zasada przyjmowania każdego, kto potrzebuje pomocy.

Matka Ewa – twórczyni tego wielkiego dzieła miłosierdzia – do końca życia pozostała cichą i skromną osobą, mieszkającą w prostej drewnianej chacie, w której obecnie znajduje się muzeum. Ona sama zaś spoczywa na małym przykościelnym cmentarzyku pod prostym kamiennym krzyżem, na którym zgodnie z jej życzeniem widnieje jedynie napis „Ancilla Domini” (Służebnica Pańska).

Czas wojny, a przede wszystkim szkody górnicze dokonały dzieła zniszczenia i z dzieła Matki Ewy niewiele obecnie pozostało. Po wojnie istniał tu Państwowy Dom Dziecka – został on rozebrany w latach dziewięćdziesiątych.

W części parafialnej zachował się kościół służący tutejszej parafii ewangelicko-augsburskiej, tzw. Stara Plebania, budynek zwany Ciszą Syjonu, dom „Elim”, domek Matki Ewy, cmentarzyk siostrzany i stara „Ostoja Pokoju”, w której mieścił się mały dom opieki dla starszych kobiet. Funkcjonował on pod pieczą siostry Marty Grudke do 1995 roku. Kilkanaście mieszkanek tego domu zostało pierwszymi pensjonariuszkami nowej „Ostoi Pokoju”, zbudowanej na miejscu wyburzonego domu dziecka.

Miechowice, w których oprócz Ewangelickiego Domu Opieki znajdują się jeszcze trzy inne domy pomocy społecznej (jeden z nich także w budynkach należących kiedyś do Matki Ewy) są największą z dzielnic przemysłowego Bytomia i niewątpliwie bardzo zróżnicowaną. Oprócz tradycyjnej, typowej dla Śląska zabudowy, sporego nowoczesnego osiedla mieszkaniowego znajduje się tu duży uroczy park ze starodrzewem, należący niegdyś do rodziny von Tiele- Winckler, z ruinami ich zamku.

Dom „Ostoja Pokoju” jest pięknie wkomponowany w aleję starych lip i kasztanowców. Nie czuje się tu ruchu i gwaru wielkiego miasta, chyba że spojrzy się na biegnącą nieopodal trasę Wrocław – Kraków z jej pędzącymi samochodami. Placówka jest położona na dużej parceli, na terenie której znajduje się park, sad, aleje spacerowe, wzdłuż których ustawione są ławki. Wśród klombów różanych została ustawiona drewniana altana, która służy mieszkańcom w ciepłe dni.
źródło www.miechowice.luteranie.pl