Na krańcu wsi, w pobliżu granicy z wsią Żdżanne usytuowany jest zabytkowy zajazd, który wzniesiony został około 1785 roku, zapewne przez Macieja Ciemniewskiego. Znajduje się tuż przy drodze, zwrócony elewacją frontową na wschód. Jest to budynek murowany z cegły, otynkowany, parterowy, dwutraktowy i pięcioosiowy z czterospadowym dachem nakrytym blachą (pierwotnie gontem). Dawniej posiadał w rzucie kształt litery T i składał się z murowanej karczmy od frontu i drewnianego stanu, który spłonął w 1916 roku.
Część karczmy zachowana obecnie posiada sień przejazdową na osi i po dwie izby po obu jej stronach. Elewacje budynku są gładkie, otynkowane z boniowanymi narożnikami. Koronujący gzyms obiega budynek dookoła. Na osi fasady umieszczony jest ryzalit pozorny ujęty dwoma parami pilastrów wspierających trójkątny tympanon z półkolistym okienkiem. U dołu tympanonu biegnie przestylizowany gzyms tryglifowy. Pierwotnie w ryzalicie znajdowała się brama wjazdowa zamknięta półkoliście, obecnie jest tu prostokątny otwór drzwiowy. Jest to jedyny, jaki ocalał z pięciu budynków karczemnych wystawionych w XVIII wieku w dobrach żdżańskich. Na przeciwległym krańcu wsi Zagroda znajdował się w owym czasie jeszcze jeden zajazd. Oba doskonale prosperowały, szczególnie w czasach, gdy po l rozbiorze przez dobra żdżańskie skierowany został trakt z Warszawy na Wołyń. Za