Grupa Warowna Wisielcza Góra została wybudowana w latach 1935-1938 i jest największym tego typu obiektem na całym Wale Pomorskim. Składa się z 9 obiektów połączonych podziemnymi korytarzami o łącznej długości około 900 metrów. Obiekt posiadał własne źródło zasilania w energię elektryczną, sieć wodociągową, łączności i wentylacji. Na północnej stronie wzniesienia znajdują się dwa bloki wejściowe. Poszczególne bloki B-Werku zostały rozmieszczone na górze 152,3, która widnieje na starych mapach pod nazwą Galgenberg. Tworzyły one kolejny odcinek taktyczny Wału Pomorskiego o sygnaturze Gr.Ga. Poza 9 blokami połączonymi podziemnymi korytarzem i chodnikami do tego odcinka zalicza się jeszcze dwa schrony bojowe zlokalizowane na południowo - zachodnim stoku wzniesienia.

Ten rozproszony B-Werk składał się z dwóch bloków wejściowych połączonych korytarzem głównym, dwóch bloków obserwacji artyleryjskiej oraz pięciu bloków bojowych. Bloki obserwacyjne wyposażone były w kopuły pancerne 44P8 i 21P7. Trzy bloki bojowe dysponowały trójstrzelnicowymi kopułami 2P7 dla obsługi ckm MG08 a dwa sześciostrzelnicowymi kopułami pancernymi 20P7 dla dwóch karabinów maszynowych MG42.

(na podst. "Wokół Wału Pomorskiego"  Tom II autorstwa Jarosława Leszczełowskiego)