Ruiny późnobarokowego pałacu w Pniowie. Rezydencja została wzniesiona po 1770r. dla Hansa Benedikta von Groeling, nowego właściciela Pniowa, świeżo nobilitowanego generała pruskiego. Budynek murowany z cegły, potynkowany, wzniesiony na planie prostokąta, dwukondygnacjowy, był nakryty dachem mansardowym z lukarnami. Fasada dziewięcioosiowa z ryzalitem zamkniętym trójkątnym przyczółkiem, poprzedzonym filarowym podcieniem z tarasem u góry. Elewacja tylna również dziewięcioosiowa. Układ wnętrz dwutraktowy, z sienią na osi. Fasady zachowały ślady podziałów pilastrami, gzymsu wieńczącego oraz obramień okiennych.



Pałac w Pniowie przechodził różne koleje losu, syn fundatora Leopold von Groeling już w 1819r. sprzedał posiadłość. Kolejni właściciele Pniowa przebudowywali rezydencję, m.in. w 1840 i 1880r. Podczas tej ostatniej przebudowy od północy dołączono do pałacu niewielką oficynę. W trakcie działań wojennych obiekt nie uległ znacznym zniszczeniom. Dolną część pałacu zajmowało Państwowe Gospodarstwo Rolne podobnie jak budynki gospodarcze dawnego folwarku. Górna część pałacu była zamieszkana do końca lat siedemdziesiątych. W latach 90-tych XX wieku podobnie jak w całej Polsce miejscowy PGR został zamknięty. W tym okresie rozpoczęła się największa dewastacja obiektu.



W 2002 roku gospodarstwo rolne było otoczone ogrodzeniem, na którym znajdowały się tabliczki z informacją, że jest to własność prywatna. Na ruinach pałacu znajdował się jeszcze fragment mansardowego dachu. Sześć lat później teren nie był już ogrodzony, zdewastowane budynki gospodarcze zaczęły grozić zawaleniem, z ruiny pałacu zniknęły ostatnie fragmenty zadaszenia. Miejsce strasznie zaniedbane, brak jakiegokolwiek nadzoru sprzyja dewastacji.

Na podst. palaceslaska.pl