Kamienica wybudowana w XVII wieku w linii murów miejskich. Na początku XIX wieku prawdopodobnie spalona i odbudowana. Zawsze znajdowała się w rękach prywatnych właścicieli. We wrześniu 1939 roku zniszczona w czasie działań wojennych. Odbudowana po wojnie. Restaurowana w 1967 roku. Kamienica piętrowa, z mieszkalnym poddaszem. Trójdzielna, dwutraktowa, z sienią nieprzelotową na osi, gdzie nowsza klatka schodowa. Stropy płaskie. Na narożu kamienicy czterokondygnacyjny podcień na gładkich filarach. Kamienica została zrekonstruowana w 1954 roku. Elewacje ujednolicone, cztero i pięcioosiowe, rozczłonkowane gzymsem profilowanym, zwieńczone gzymsem na konsolkach. Parter boniowany. Na parterze okna półkoliste, na I piętrze w obramieniach, z gzymsami nadokiennymi.
Za