A13 Centrum – stacja I linii warszawskiego metra oddana do użytku 26 maja 1998 r. Wybudowana przez firmę Hydrobudowa-6 S.A. Stacja znajduje się w Śródmieściu, przy rondzie Dmowskiego, w okolicy placu Defilad przy Pałacu Kultury i Nauki. Głównymi ulicami w okolicy są ul. Marszałkowska i Al. Jerozolimskie. Jest to stacja dwukondygnacyjna (perony oraz galeria). Dwa perony, każdy o szerokości 7 m, rozmieszczone po bokach stacji, a tory metra pośrodku. Galeria znajduje się nad peronami. W połowie stacji, nad torami, znajduje się połączenie między bocznymi galeriami. Całą konstrukcję podtrzymuje rząd wysokich słupów znajdujący się między torami. Na stacji oprócz zwykłych schodów są schody ruchome przy każdym z czterech wyjść z peronów oraz windy. Stacja jest utrzymana w kolorach żółtym i fioletowym w okolicach torów. Na terenie stacji znajdują się liczne punkty handlowo-usługowe, toalety, bankomat, główna siedziba Komisariatu Policji Metra Warszawskiego i Poczta Polska. Stacja spełnia też funkcję przejścia podziemnego. Na placyku przed południowym wejściem na stację Centrum zbudowano betonową ścianę utrzymująca różnicę wysokości. Na tej ścianie młodzi artyści prezentują swoje kompozycje, często jest to graffiti. Na tej stacji znajdują się 2 defibrylatory. Architektem stacji była Jasna Strzałkowska-Ryszka.

Dane techniczne: powierzchnia – 25 520 m²; kubatura – 145 300 m³; hala peronowa czteronawowa, z trzema rzędami słupów; Za stacją Centrum od strony północnej znajduje się połączenie między torem 1. i 2. Połączenie to może być wykorzystane w sytuacji, gdy na trasie zepsuje się jakiś skład, można go wtedy odholować, tak aby nie przeszkadzał w dalszym kursowaniu metra.

Ciekawostki:

1. Za przejściem torowym znajduje się kilkumetrowe wgłębienie w zachodniej ścianie tunelu. Dawniej prowadziła do niego zwrotnica, z której tor po kilku metrach kończył się. Był to planowany przyszły przejazd na II linię metra. Przed dopuszczeniem stacji do eksploatacji, rozjazd zdemontowano.

2. Z dworca Warszawa Śródmieście był budowany tunel, mający połączyć go ze stacją metra Centrum. Później budowy zaniechano, a tunel do dziś stoi niedokończony.



Źródło: wikipedia (

).

Plac znajduje się po zachodniej stronie ulicy Marszałkowskiej. Ograniczają go: od północy ulica Świętokrzyska, od południa Aleje Jerozolimskie, natomiast od zachodu - Pałac Kultury i Nauki.
Plac Defilad jest jednym z najmłodszych spośród wielkich placów Warszawy. Powstał razem z budową Pałacu Kultury i Nauki w roku 1955 w miejscu zabudowy całości lub fragmentów ulic: Chmielnej, Siennej, Śliskiej, Wielkiej, Zielnej oraz Złotej. Ich przebieg zaznaczony został w powierzchni placu i otaczających go parków. W chwili powstania placu był on największym tego typu założeniem w Europie. W centralnej części placu wybudowano istniejącą do dzisiaj trybunę, ozdobioną sylwetką orła, z której przyjmowano wielkie defilady i marsze w okresie Polski Ludowej.
Plac Defilad był kluczowym miejscem wydarzeń 1956 roku. Po przywróceniu do władzy Władysława Gomułki i wybraniu go na stanowisko I sekretarza KC PZPR 24 października 1956 roku na placu Defilad odbył się wiec, w którym uczestniczyło ok. 400 tysięcy osób. Podczas przemówienia na wiecu Gomułka potępił stalinizm i zapowiedział reformy, mające na celu demokratyzację ustroju. Symbolem zmian było m.in. manifestacyjne odmówienie głosu Konstantemu Rokossowskiemu, podczas gdy oddano mikrofon Lechosławowi Goździkowi. Tłum zebrany na placu wyrażał poparcie dla reform polskiego października, ale też domagał się zwolnienia z więzienia kardynała Wyszyńskiego. Legendarne stało się odśpiewanie Gomułce chóralnego "Sto lat".
Po przemianach ustrojowych w Polsce plac stracił na znaczeniu. Jego rola została ograniczona do powierzchni, na której wzniesiono kontrowersyjne, szpecące centrum Warszawy hale targowe. Obecnie planowana jest budowa w tym miejscu Muzeum Sztuki Nowoczesnej i innych budowli, mających ukształtować nowe centrum miasta.
W niedalekiej przyszłości planowane jest nowe zagospodarowanie przestrzeni placu poprzez budowę tutaj obiektów kulturalnych, przede wszystkim Muzeum Sztuki Nowoczesnej, i przekształcenie samego placu Defilad w miejsce spotkań i agorę.
Plac Defilad jest podzielony na kilka działek z których większość stanowi własność miasta stołecznego Warszawy, pozostałe zaś do osób prywatnych.

Pasaż spacerowy pomiędzy dworcem Warszawa Centralna a ul. Marszałkowską (przy węźle "Centrum"). Od 2018 r. nosi nazwę Wisławy Szymborskiej.