Drewniany kościół przedpogrzebowy, otoczony murkiem cmentarnym, postawiony w 1726 roku na miejscu starszej kaplicy z 1631 roku. Czterospadowy dach eternitowy (dawniej gontowy) nakrywa dość rozbudowany korpus na wysokiej podmurówce. Nad nim wznosi się duża sygnaturka z latarnią i cebulastym hełmem gontowym.
Wnętrze jest wyraźnie dwudzielne: nawa to prawie kwadrat o wymiarach 10,1x9 m, a prezbiterium jest nieco węższe przy wymiarach 6,95x6,4 m i wyższe o 40 cm. Wieniec, łączony na nakładką płetwową, okrywa zewnątrz pionowe oszalowanie. Na łuku tęczowym znajduje się drewniany krucyfiks z XVIII wieku. Dość bogaty jest ołtarz barokowy z około 1710 roku w trybie architektonicznym. Wieńczy go Trójca Święta nad złoconym globem. Drewniana barokowa ambona, polichromia i reszta wyposażenia (w większości z XIX wieku) prezentuje poziom rzemieślniczo - ludowy z pierwszej połowy XVIII wieku bez większych wartości artystycznych. Odznaczają się nimi natomiast obrazy na szkle wiszące w przedsionku.