Forum Skyscrapercity, zdjęcie 1300px:
Duże zdjęcie - link bezpośredni:
Blog: Miniatura podlinkowana do dużego zdjęcia na fotopolsce:
Duże zdjęcie: link do zdjęcia:
Miniatura: link do miniatury:
Lata 1882-1884 , Kościół św. Mikołaja widziany z wieży ratuszowej. Na pierwszym planie widoczny południowo-wschodni narożnik Rynku i zabudowa ul. Mlecznej oraz ul. Dzierżonia.
Inv.-Nr. 5888
Kościół św. Mikołaja w Brzegu powstawał w latach 1370-1420 za czasów rządów księcia Ludwika I. Wybudowano go w miejscu starszej, murowanej budowli, którą wymienia się w źródłach w 1279 r. Budowla została sfinansowana przez mieszczan i księcia. Rajcy miasta zamówili projekt u mistrza wrocławskiego Gunthera, który powtórzył schemat wrocławskich kościołów: św. Marii Magdaleny oraz św. Elżbiety.
Kościół ma trzynawową charakterystykę bazyliki z wydłużonym korpusem pozbawionym podziału na chór i partie naw. Strzelistość nawy głównej z gwiaździstym sklepieniem i wysmukłymi oknami skontrastowano z niskimi, szerokimi i ciemnymi nawami bocznymi. Nawę główną od bocznych oddzielono prostymi filarami i linearnymi przęsłami, nie ograniczającymi przestrzeni wnętrza. Kościół posiadał bogaty wystrój rzeźbiony w drzewie oraz zespół witrażowy. Do dzisiaj zachowały się tylko fragmenty. Drewniane części spłonęły podczas II wojny światowej, a szczątki wyposażenia znajdują się w Muzeum Narodowym we Wrocławiu oraz w Muzeum Piastów Śląskich w Brzegu. Natomiast dwie kwatery oryginalnych witraży znajdują się w Muzeum Narodowym w Poznaniu.
W 1523 r. w Brzegu zwyciężyła reformacja. Książę Fryderyk II wprowadził w księstwie wyznanie luterańskie, jako obowiązujące. Już w 1525 roku kościół św. Mikołaja zaczął funkcjonować jako kościół protestancki. Taką rolę pełni aż do 1945 roku. W ściany i filary kościoła wmurowywano kamienne i drewniane epitafia bogatych mieszczan brzeskich. Pod koniec XIX wieku nadbudowano wieże kościoła jako odpowiedź na podwyższenie wież w katolickim kościele Podwyższenia Krzyża Świętego.
Podczas zdobywania miasta na przełomie stycznia i lutego 1945 r. kościół doszczętnie spłonął, a następnie przez 13 lat (do 1958 r.) niszczał pozostawiony bez opieki. W 1958 r. z inicjatywy księdza Kazimierza Makarskiego podjęto się odbudowy kościoła według wzorów z 1370 r. Odkryto wówczas w zakrystii późnogotyckie freski ścienne.
Obecnie kościół funkcjonuje jako świątynia katolicka. Zaliczany jest do jednych z największych bazylik gotyckich na Śląsku.
Zabytek: nr rej. 78 z 25.11.1949 oraz 699/64 z 10.01.1964
Ratusz w Brzegu budowano etapami od ok. 1300 r. Dzisiejszy kształt nadała mu przebudowa dokonana w latach 1570-1572 przez Jakuba Parra. Prace nad obiektem podjęto po wielkim pożarze, który jesienią 1569 r. strawił pół miasta włącznie z zabudową rynku. Lombardczyk Parr, pracujący wcześniej przy renesansowej przebudowie zamku w Brzegu, pojechał do Warszawy, by modernizować zamek królewski dla króla Zygmunta Augusta. Rajcy brzescy przebili jednak ofertę królewską i zaoferowali korzystniejsze honorarium. Budowniczy powrócił do Brzegu i rozpoczął pracę przy ratuszu. Efekt jego działań przeszedł najśmielsze oczekiwania. Reprezentacyjna, zachodnia strona ratusza uzyskała formę godną królewskiego pałacu. Pomiędzy dwoma wieżami flankującymi fasadę architekt rozpiął dwukondygnacyjne krużganki, dołem arkadowe, górą drewniane. Nad nimi umieścił trzy facjaty z ozdobnymi, ogromnymi renesansowymi szczytami, które ujęły z dwóch stron potężny gotycki dach. Na narożnych wieżach osadzone zostały piękne w proporcjach, okazałe hełmy. Nad całością dominuje smukła wieża zwieńczona wysokim, ozdobnym hełmem. Budynek ma bardzo wysmakowane proporcje i jest przykładem architektury najwyższej próby. Z przepychu słynie reprezentacyjna Wielka Sala Stropowa z 1648 r. z modrzewiowym stropem oraz wczesnorokokowa Sala Rajców z 1746 r.