Przez Łódź przepływa 18 większych lub mniejszych rzek i strumieni, które otrzymały swoje nazwy. Są to jednak niewielkie cieki, i w centrum miasta w większości płyną ukryte w podziemnych kanałach.

Rzeki przepływające przez Łódź.

W zlewni Wisły:
Bzura
Łagiewniczanka (dopływ Bzury)
Sokołówka (dopływ Bzury)
Brzoza (dopływ Sokołówki)
Wrząca (dopływ Sokołówki)
Aniołówka (dopływ Sokołówki) [według innych źródeł - dopływ Zimnej Wody, patrz niżej]
Zimna Woda (dopływ Aniołówki) [według innych źródeł dopływ Sokołówki, ponieważ Aniołówka do miejsca spotkania z Zimną Wodą pierwotnie pokonywała odległość ok. 3 km, a Zimna Woda 4,8 km]
Miazga (dopływ Wolbórki)

W zlewni Odry:
Ner
Gadka (dopływ Neru)
Dobrzynka (dopływ Neru)
Jasieniec (dopływ Neru)
Jasień (dopływ Neru)
Karolewka (dopływ Jasienia)
Lubczyna (dopływ Neru)
Olechówka (dopływ Jasienia)
Augustówka (dopływ Olechówki)
Łódka (dawniej nazywała się Ostroga, dopływ Neru)
Bałutka (dopływ Łódki). Uwaga: w GoogleMaps rzeka ta ma nazwę Bahitka.

Autorzy: Źródło:

Stawy Jana – park położony w Łodzi, w dzielnicy Łódź Górna, pomiędzy ul. Rzgowską, Paradną i Kosynierów Gdyńskich. Staw położony jest w południowej części parku, w dolinie rzeki Olechówki. Powierzchnia parku wynosi 18,34 ha, w tym stawu 4,3 ha.



Wokół stawu urządzono piaszczystą plażę oraz przystań kajakową. W zachodniej części parku znajduje się brodzik dla dzieci, a także obiekty sportowe: boisko do siatkówki i siatkówki plażowej. Na terenie parku zostały wybudowane: boisko do piłki nożnej i koszykówki . Od zachodu z parkiem sąsiaduje Chojeński Klub Sportowy.



Park pocięty nieregularnym układem ścieżek jest nierównomiernie zadrzewiony i posiada rozległe trawniki. Wśród drzew pięć jest szczególnie cennych. Są to jesion wyniosły i cztery lipy drobnolistne w wieku 160–180 lat.

Źródło:

br />




Jak należy przypuszczać, nazwa „Stawy Jana” wzięła się od Jana Mulinowicza, który, jak głosi legenda na początku XVII wieku po stracie rodziców, wypędzony ze swego mieszkania siedział zapłakany przy drodze prowadzącej do Piotrkowa. Sierotą zaopiekowało się przejeżdżające traktem małżeństwo z Krakowa. Po ich śmierci Janek stał się właścicielem znacznego majątku. W miejscu, w którym spotkał swych dobrodziejów, postawił w 1634 roku kolumnę z szarego marmuru na prostokątnym piedestale o łącznej wysokości około 8 metrów. Kolumna zniszczona przez Niemców w 1939 roku była prawdopodobnie najstarszym pomnikiem w Polsce. Po wojnie w tym miejscu przy ulicy Kolumny postawiono postument z figurą Chrystusa. Z inicjatywy Jana Mulinowicza i za jego pieniądze w 1643 r. dokonano renowacji kościoła pw. św. Wojciecha. W skarbcu kościelnym przechowywane są ofiarowane przez niego pozłacany kielich mszalny z 1628 r. i srebrna monstrancja z 1638 r.

Źródło: /p>

Ulica Rzgowska w Łodzi – stanowi trasę wylotową z Łodzi w kierunku Rzgowa. Położona w dzielnicy Górna. Rozpoczyna się na placu Reymonta, a kończy na granicy Łodzi przechodząc wcześniej w drogę krajową nr 1. Jest istotną dla miejskiego ruchu połączeniem między centrum, a dzielnicą Łódź Górna. Dla osób przejeżdżających przez Łódź jest trasą wylotową na Katowice.

Początkowo była zwykłym traktem, biegnącym przez dobra szlacheckie Chojen i Starowej Góry, a formę ulicy otrzymała w okresie uprzemysłowienia Łodzi. Najpierw jej krótki odcinek docierał od Górnego Rynku do granicy miasta (ówczesna ulica Dąbrowskiego). Później w miarę dołączania do Łodzi części Chojen ulica wydłużała się, a po obu jej stronach powstawały fabryki i domy mieszkalne. W wyniku zawartej umowy w 1924 roku powstało kilka linii dalej sięgających do przedmieścia Łodzi, m.in. ulicą Rzgowska od Górnego Rynku do kolei na Chojnach, o długości 2252 m. Pojawiły się na niej tramwaje linii 4 i 11. Początkowo jeździły po jednym torze. W 1927 roku położono drugie tory oraz wybudowane nowe, odchodzące od ulicy Rzgowskiej ulicą Dąbrowskiego do ulicy Kilińskiego. W latach okupacji hitlerowskiej 1939 - 1945 nosiła niem. nazwę Heerstrasse.