Układ przestrzenny miasta Rakoniewice podyktował w ogólnym zarysie Krzysztof Grzymułtowski – ówczesny dziedzic Rakoniewic. Wytyczył rynek stosunkowo duży – 112×120 m. ulice i parcele. Założenia urbanistyczne: plan domu i typ podcieniowego rynku zostały ustalone pod koniec XVII w. Rynek okalały drewniane domy podcieniowe o dachach dwuspadowych lub łamanych, krytych gontem. Odznaczały się wysokim poziomem sztuki ciesielskiej. Tradycja średniowiecznego typu domków podcieniowych podtrzymywana była zarządzeniami właścicieli miast, popierających podcienia zarówno ze względu na ich przydatność w zabudowie handlowo – rzemieślniczej jak i na reprezentacyjny wygląd. Niestety częste pożary w latach 1708, 1754, 1877 oraz w 1927 likwidowały całe ciągi zabudowy. Do dnia dzisiejszego ocalały jedynie 4 domy podcieniowe na dzisiejszym placu Powstańców Wielkopolskich, które świadczą o historii miasteczka.
Źródła
ks. W.Pawelczak, mgr Zenon Molski. Rakoniewice w latach okupacji 1939-1945. Poznań 1992, s. 5-6