Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 4 głosy | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. mazowieckie › Warszawa › Śródmieście - Stare Miasto › ul. Bugaj › Dom mieszkalny Pocztowej Kasy Oszczędności |
9 września 1944 , Zdjęcie zrobione przez członka grupy wysadzającej obiekty po Powstaniu.
Skomentuj zdjęcie
yani
+1 głosów:1  Zamieniłem dwa przypisania na znaczniki - tak będzie jaśniej dla nieobeznanych w okolicy. 2024-05-11 00:38:55 (rok temu)
To zdjęcie zamieściłem w przekonaniu, że widoczne dymy i kurz są wynikiem wysadzenia domów Bugaj 3 i 5. Przypuszczam, że nie jest to moment wysadzenia Zamku, bo kommando chowa się za balustradą Wisłostrady.. 2024-05-11 00:44:28 (rok temu)
|
|
Na stronie od 2012 maj
13 lat 11 miesięcy 9 dni |
Dodane: 11 maja 2024, godz. 0:18:27
Źródło: Muzeum Powstania Warszawskiego
Autor: 'Alfred Mensebach' ... więcej (5)
Rozmiar: 3508px x 2307px
3 pobrania 1144 odsłony 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia † ML
Obiekty widoczne na zdjęciu
Dom mieszkalny Pocztowej Kasy Oszczędności
więcej zdjęć (45)
Architekt: Marian Lalewicz
Zbudowano: 1923
Zlikwidowano: II w. św./lata 60. XX w.
BUDOWA:
1923.
Budynek wchodził w skład gigantycznego zespołu budynków PKO, do którego należał także budynek od strony Brzozowej 2/4 oraz budynki Bugaj 3 i 5.
Został wzniesiony na tzw. Gnojnej Górze - dawnym miejskim wysypisku śmieci, która była otoczona przez jego trzy skrzydła: wschodnie, północne i południowe, na których znajował się tarasowy dach.
W środku elewacji wschodniej znajdowała się gigantyczna brama, od której odchodziły schody wspinające się na Gnojną Górę, prowadzące do budynku górnego.
ZNISZCZONY:
częściowo w 1939, a następnie w czasie Powstania Warszawskiego.
Większą część ocalałej części zespołu rozebrano kilka lat po II wojnie św. odsłaniając widok na Stare Miasto.
Fragmenty schodów na skarpie oraz budynku górnego istniały prawdopodobnie aż do połowy lat 70-tych XX w.
ul. Bugaj
więcej zdjęć (351)
Powstała jako fragment dawnej osady rybackiej zwanej Piscatoria, znanej już w okresie średniowiecza i wzmiankowanej w wieku XVI. Lokalizacja dawnej rybackiej wioski pokrywa się mniej więcej z przebiegiem obecnej ul. Rybaki.
Pierwsza zabudowa leżącej ówcześnie tuż przy wiślanym brzegu ulicy pojawiła się pod koniec średniowiecza; były to spichlerze i domy mieszkalne. Parzysta strona ulicy została zabudowana dopiero po cofnięciu się koryta Wisły, pod koniec XVIII wieku; pierwszymi obiektami były wielka, murowana dwupiętrowa kamienica oraz drewniany budynek Komory Wodnej. W tym okresie kilka parcel przy ulicy posiadał przy Bugaj hetman wielki litewski Michał Kazimierz Ogiński, inne należały do zamożnych mieszczan.
W okresie XIX stulecia przy ulicy wybudowano kilka domów mieszkalnych; kilka też powstało z przebudowy dawnych spichlerzy.
Największa inwestycja przy ulicy powstała jednak dopiero w roku 1923: był to ogromny zespół domów Pocztowej Kasy Oszczędności, wystawionych na Gnojnej Górze, dawnym wysypisku śmieci. Zaprojektowany przez Mariana Lalewicza zespół budynków otaczał z trzech stron Gnojną Górę, zaś do głównego wejścia prowadziły schody wytyczone na osi ulicy Piotra Antoniego Steinkellera.
Przed wojną przy ulicy wybudowano jeszcze zachowane do dziś Koszary Oddziału Zamkowego Prezydenta RP (Służby Zamkowej), które zastąpiły wybudowane naprzeciwko w roku 1865 baraki mieszczące jednostkę Kozaków Kubańskich. Autorem projektu architektonicznego prawdopodobnie był Adolf Szyszko-Bohusz. W tym okresie powstał też dom pod numerem 14, będący obecnie tu jedynym przykładem funkcjonalizmu. Przed 1938 wystawiono też zabudowania Przedszkola im. Michaliny Mościckiej, według projektu Jana Łukasika.
Walki powstańcze w roku 1944 doprowadziły do zniszczenia niemal całej zabudowy; po wojnie wyremontowano jedynie Koszary Służby Zamkowej oraz modernistyczną kamienicę o silnie wydłużonej fasadzie od strony ulicy Wodnej, przyporządkowane jednak numeracji ulicy Bugaj.
Przetrwał też pozbawiony częściowo dekoracji Dom Komory Wodnej z roku 1850, ruiny pozostałych zabudowań, w tym zasłaniających panoramę Starego Miasta gmachów Pocztowej Kasy Oszczędności.
Źródło:
Pierwsza zabudowa leżącej ówcześnie tuż przy wiślanym brzegu ulicy pojawiła się pod koniec średniowiecza; były to spichlerze i domy mieszkalne. Parzysta strona ulicy została zabudowana dopiero po cofnięciu się koryta Wisły, pod koniec XVIII wieku; pierwszymi obiektami były wielka, murowana dwupiętrowa kamienica oraz drewniany budynek Komory Wodnej. W tym okresie kilka parcel przy ulicy posiadał przy Bugaj hetman wielki litewski Michał Kazimierz Ogiński, inne należały do zamożnych mieszczan.
W okresie XIX stulecia przy ulicy wybudowano kilka domów mieszkalnych; kilka też powstało z przebudowy dawnych spichlerzy.
Największa inwestycja przy ulicy powstała jednak dopiero w roku 1923: był to ogromny zespół domów Pocztowej Kasy Oszczędności, wystawionych na Gnojnej Górze, dawnym wysypisku śmieci. Zaprojektowany przez Mariana Lalewicza zespół budynków otaczał z trzech stron Gnojną Górę, zaś do głównego wejścia prowadziły schody wytyczone na osi ulicy Piotra Antoniego Steinkellera.
Przed wojną przy ulicy wybudowano jeszcze zachowane do dziś Koszary Oddziału Zamkowego Prezydenta RP (Służby Zamkowej), które zastąpiły wybudowane naprzeciwko w roku 1865 baraki mieszczące jednostkę Kozaków Kubańskich. Autorem projektu architektonicznego prawdopodobnie był Adolf Szyszko-Bohusz. W tym okresie powstał też dom pod numerem 14, będący obecnie tu jedynym przykładem funkcjonalizmu. Przed 1938 wystawiono też zabudowania Przedszkola im. Michaliny Mościckiej, według projektu Jana Łukasika.
Walki powstańcze w roku 1944 doprowadziły do zniszczenia niemal całej zabudowy; po wojnie wyremontowano jedynie Koszary Służby Zamkowej oraz modernistyczną kamienicę o silnie wydłużonej fasadzie od strony ulicy Wodnej, przyporządkowane jednak numeracji ulicy Bugaj.
Przetrwał też pozbawiony częściowo dekoracji Dom Komory Wodnej z roku 1850, ruiny pozostałych zabudowań, w tym zasłaniających panoramę Starego Miasta gmachów Pocztowej Kasy Oszczędności.
Źródło: