starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 12 głosy | średnia głosów: 5.72

Polska woj. mazowieckie Warszawa Śródmieście - Ujazdów ul. Bagatela Bagatela 14

14 maja 2024 , Dawna Kamienica Adama Bromke ul. Bagatela 14

Skomentuj zdjęcie
yani
+1 głosów:1
Dlaczego taka koszmarna jakość? Nawet jak na telefon...
2024-09-12 02:17:52 (rok temu)
Mariusz Ucig
Na stronie od 2017 listopad
8 lat 5 miesięcy 25 dni
Dodane: 17 maja 2024, godz. 6:13:01
Autor zdjęcia: Mariusz Ucig
Autor: Mariusz Ucig ... więcej (11344)
Rozmiar: 3000px x 1689px
Aparat: Galaxy S23 Ultra
1 / 156sƒ / 1.7ISO 106mm
1 pobranie
653 odsłony
5.72 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Mariusz Ucig
Obiekty widoczne na zdjęciu
Bagatela 14
więcej zdjęć (34)
Zbudowano: 1911-12
Dawniej: Kamienica Adama Bromke
Zabytek: -
Duża, siedmiopiętrowa kamienica wybudowana w latach 1911-12 dla Adama Bromke w stylu wczesnego modernizmu, wg projektu L.Panczakiewicza lub A.Daniszewskiego (brak jednoznacznych ustaleń), posiada trzy elewacje frontowe: od strony ul. Bagatela, al. Szucha i pl. Unii Lubelskiej. Szczyt elewacji od strony placu zwieńczony jest dwoma smukłymi wieżyczkami. Kamienica nie została zniszczona w czasie wojny, ale zdewastowano ją w latach 1946-1948. W latach 50. XX wieku skuto znaczną część detali, rzeźb i kamiennych balustrad balkonów przez co trochę zatraciła swój pierwotny imponujący wygląd.
(na podstawie www.klimatwarszawy.pl )
ul. Bagatela
więcej zdjęć (110)
Ulica Bagatela powstała na przełomie XVIII/XIX wieku jako droga od traktu mokotowskiego do wąwozu przy Belwederze.

W latach 1884-90 zachodnia część ulicy została przekształcona w ogród zoologiczny, później park, rozparcelowany po roku 1901.

Po roku 1910 przy ulicy w rejonie Pl. Unii Lubelskiej pobudowano zachowane do dziś wysokie, wielkomiejskie kamienice. Za najciekawszą z nich uznać należy wystawioną w roku 1912 pod numerem 14, dla Adama Bromke, według projektu budowniczego A. Daniszewskiego.

Kamienica ta otrzymała trzy elewacje: od Bagateli, Placu Unii Lubelskiej i Alei Jana Christiana Szucha. Jej elewację ozdobiły detale utrzymane w duchu neobaroku, dodatkowo fasadę urozmaicił środkowy wykusz z balkonami po bokach, zwieńczony szczytem, oraz dwa narożne wykusze przechodzące w wieżyczki nakryte cebulastymi hełmami.

W lach okupacji spłonęła willa malarza Marcelego Bacciarellego, której wypalone mury rozebrano około roku 1950.

Wikipedia