Koloruj
 | Polska › woj. łódzkie › Łódź › Centrum › ul. Sienkiewicza Henryka › Kościół Podwyższenia Świętego Krzyża |
Lata 1933-1939 , Kościół Podwyższenia św. Krzyża w latach 30. XX wieku (Wydawnictwo A. J. Ostrowskiego)
Dana
 Datowanie do ewentualnej korekty 2024-05-17 20:44:20 (rok temu)
|
|
Na stronie od 2015 październik
10 lat 6 miesięcy 4 dni |
 |
kościoły, katedry, kaplice
|
Neoromańska kościół wzniesiono w latach 1860–1875 wg projektu Franciszka Tournelle'a. Pierwotnie został poświęcony 2 listopada 1875 roku przez ks. Ludwika Dąbrowskiego jako kościół pod wezwaniem św Jakuba. Ponowne poświęcenie miało miejsce 19 maja 1888 roku, dokonał go arcybiskup Wincenty Teofil Popiel–Chościak.
Świątynia jest trzynawowa, zbudowana na planie krzyża. Na frontonie znajduje się wieża z trzema dzwonami i sygnaturką. Wewnątrz znajduje się sześć ołtarzy. Główny z nich to dar Karola Scheiblera. Jest on również fundatorem ołtarzy w kaplicy św. Anny i w kaplicy Matki Boskiej. Ołtarz boczny w lewej nawie został ufundowany przez Edwarda Herbsta.
Podczas II wojny światowej świątynia była dostępna wyłącznie dla osób narodowości niemieckiej.
Przy kościele znajduje się pomnik poświęcony ofiarom stanu wojennego, a w jego północną ścianę wmurowana jest tablica upamiętniająca poległych stoczniowców.
8 sierpnia 2021, w uroczystość św. Dominika, parafię objęli bracia dominikanie z klasztoru bł. Piotra Jerzego Frassatiego.
Źródło:
Widok z ulicy Henryka Sienkiewicza na centrum Łodzi
* Pierwotnie, czyli od 1827 roku, była to ul. Dzika;
* W latach 1888-1917 nazywała się ona Mikołajewska i Nikołajewska;
* W latach 1917-1940 nazwę zmieniono na Henryka Sienkiewicza;
* Niemcy przemianowali ulicę na Schiller Strasse (1939-1940) i na Koenig Heinrich Strasse (19401944);
* W 1945 roku powróciła ul. Sienkiewicza.
W 1988 roku ul. Sienkiewicza wchłonęła dawną ul. Boczną. Prawdopodobnie jeszcze przed końcem XIX wieku ulica była wybrukowana drewnianą kostką. To nie miało nic wspólnego z oszczędzaniem na nawierzchni ulic. Drewniana kostka w nocy znakomicie wytłumiała odgłosy przejeżdżających platform konnych, powozów i dorożek. Fabrykanci chcieli w nocy wypoczywać po trudach pracy. Dopiero na przełomie lat 1916-1917 wybrukowano kostką kamienną odcinek od ul. Pustej (dziś Wigury) na południe i od ul. Nawrot do Dzielnej (dziś Narutowicza).
W 1937 roku mieszkańcy Sienkiewicza doczekali podłączenia do kanalizacji miejskiej.
Wikipedia