Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 1 głos | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. mazowieckie › powiat legionowski › Serock › ul. Farna › Kościół Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny |
1949 , Widok na kościół z rynku. Ze zbiorów Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej.
Skomentuj zdjęcie
|
Na stronie od 2004 sierpień
21 lat 8 miesięcy 16 dni |
1 / 1656sƒ / 1.8ISO 1606mm
1 pobranie 722 odsłony 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia bonczek_hydroforgroup
Obiekty widoczne na zdjęciu
Kościół Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny
więcej zdjęć (28)
Atrakcja turystyczna
Zbudowano: 1526
Zabytek: 1101/320/61 z 17.02.1981
Murowany, jednonawowy kościół Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny (dawniej św. Wojciecha) ufundowali książęta mazowieccy: Janusz III i Stanisław. Inicjatorem budowy był pleban serocki Wojciech Popielski z Popielżyna. Kościół powstał pomiędzy 1 ćw. XVI wieku, a 1600 rokiem. W 3 ćw. XVIII wieku przebudowano okna. Restaurowany m.in. w latach 1934-1938.
Kościół posiada posadzkę umiejscowioną poniżej poziomu otoczenia, prosto zamknięte prezbiterium, dwie symetrycznie ulokowane zakrystie, trójprzęsłową nawę, emporę na piętrze oraz wieżę. Został zbudowany w wątku krzyżowym. Sklepienia nawy kolebkowe z lunetami z nałożoną gwiaździstą siatką żeber. W prezbiterium sklepienie krzyżowe z drutami krzyżowymi, bez jarzem. W prezbiterium dwa portale ostrołukowe oprofilowane kształtką ceglaną. Na skarpie wschodniej znajduje się napis I.H.1586.
Znajduje się w nim obraz Stanisława Witolda Bieniasa przedstawiający bitwę warszawską z 1920 oraz oryginalne barokowe przedmioty takie jak:
ołtarz główny, na którym przedstawione jest Zwiastowanie Najświętszej Marii Panny,
rzeźby figuralne św. Wojciecha i św. Stanisława,
ołtarz boczny św. Anny,
ołtarz boczny św. Barbary,
ambona,
chrzcielnica.
W 1961 r. kościół wpisano do rejestru zabytków.
Kościół posiada posadzkę umiejscowioną poniżej poziomu otoczenia, prosto zamknięte prezbiterium, dwie symetrycznie ulokowane zakrystie, trójprzęsłową nawę, emporę na piętrze oraz wieżę. Został zbudowany w wątku krzyżowym. Sklepienia nawy kolebkowe z lunetami z nałożoną gwiaździstą siatką żeber. W prezbiterium sklepienie krzyżowe z drutami krzyżowymi, bez jarzem. W prezbiterium dwa portale ostrołukowe oprofilowane kształtką ceglaną. Na skarpie wschodniej znajduje się napis I.H.1586.
Znajduje się w nim obraz Stanisława Witolda Bieniasa przedstawiający bitwę warszawską z 1920 oraz oryginalne barokowe przedmioty takie jak:
ołtarz główny, na którym przedstawione jest Zwiastowanie Najświętszej Marii Panny,
rzeźby figuralne św. Wojciecha i św. Stanisława,
ołtarz boczny św. Anny,
ołtarz boczny św. Barbary,
ambona,
chrzcielnica.
W 1961 r. kościół wpisano do rejestru zabytków.
ul. Farna
więcej zdjęć (38)
pl. Rynek
więcej zdjęć (57)
Układ rynku i ulice wychodzące z jego naroży to pozostałość z początków miasta lokowanego na prawie chełmińskim w XV w. Rynek zawsze stanowił serce miasta. Tu odbywał się i odbywa handel, tu odbywają się miejskie uroczystości.
W latach 1848-1849 na rynku położono bruk, który istnieje do dziś, Zabudowę wokół placu, głównie drewnianą, zniszczył wielki pożar miasta w 1893 r. Po tym kataklizmie pojawiły się wokół rynku murowane parterowe i piętrowe kamienice, ale z powodu zniszczeń w czasie II wojny światowej zachowało się tylko kilka - dziś mają one numery 1, 5, 14 i 16. Budynki te zostały wpisane do rejestru zabytków w latach 1999-2000.
W połowie lat 90. XX w. podjęto działania mające na celu odbudowę historycznego układu urbanistycznego. W kolejnych latach sukcesywnie wypełniały się pierzeje rynku. W latach 1994-1997 wzniesiono ratusz, w stylu nawiązującym do neoklasycyzmu, który jest siedzibą władz miejskich.
W latach 1848-1849 na rynku położono bruk, który istnieje do dziś, Zabudowę wokół placu, głównie drewnianą, zniszczył wielki pożar miasta w 1893 r. Po tym kataklizmie pojawiły się wokół rynku murowane parterowe i piętrowe kamienice, ale z powodu zniszczeń w czasie II wojny światowej zachowało się tylko kilka - dziś mają one numery 1, 5, 14 i 16. Budynki te zostały wpisane do rejestru zabytków w latach 1999-2000.
W połowie lat 90. XX w. podjęto działania mające na celu odbudowę historycznego układu urbanistycznego. W kolejnych latach sukcesywnie wypełniały się pierzeje rynku. W latach 1994-1997 wzniesiono ratusz, w stylu nawiązującym do neoklasycyzmu, który jest siedzibą władz miejskich.