Dwór w Szybie został zbudowany w 1797 roku na surowym korzeniu przez Marie Sophie Braun. W XIX wieku rycina dworu została umieszczona w szóstym tomie albumu Aleksandra Duncknera, co spowodowało, że stał się znany. Początkowo o wystroju barokowym, przebudowywany wielokrotnie uzyskał wystrój klasycystyczny. Podczas remontu usunięto prostokątne płyciny umieszczone dawniej nad i pod oknami oraz zmieniono formę wieńczącego szczytu. Na belkowaniu, którego podstawę stanowił gzyms, były wygięte spływy szczytu wieńczonego, przerwanego gzymsem z półkolistym zamknięciem. Przez całą wysokość szczytu biegły dwie lizeny, flankujące usytuowane pośrodku i przesklepione pełnym łukiem okno oraz umieszczony nad nim okulus. Całości dopełniały ozdobne wazy, ustawione symetrycznie na krawędziach gzymsów.

Pierwsze wiadomości o alodium comitis pochodzą z lat 1220–1232. Następne znajdujemy dopiero w 1676 roku, kiedy majątek kupił Johann von Roeber. W 1686 roku wymienia się jako właściciela Caspra von Reisenstein. W 1703 roku majątek został sprzedany Balzerowi Friedrichowi von Luttwitz. Zaś w 1778 kupiła go Barbara Eleonora von Glaubitz, a od jej spadkobiercy Carla – Marie Sophie von Braun z domu Lehwald. Po pożarze folwarku w 1837 majątek został wystawiony na licytację i kupiony przez Adolpha Nuemanna. Po pięćdziesięciu latach majątek nabył radca królewski Otto Seperber a po dwudziestu latach (ok. 1919 r.) właścicielem stał się Paul Ciecierski, a po nim wdowa Angelike.

W roku grudniu 1987 roku dwór od Skarbu Państwa polskiego kupiła rodzina Jachimowiczów, w której rękach pozostaje do dzisiaj. W 1997 roku Wojciech Jachimowicz utworzył w jednej z sal dworu Muzeum Instrumentów Muzycznych.

za Wikipedia