Jedna z najstarszych ulic Kielc, odznaczająca się skomplikowanym układem przestrzennym. sięga początków powstania miasta. Lokacja osady wyznaczała rynek i cztery ulice. Jedną z nich, biegnącą w kierunku wschodnim, była ul. Bożęcka. Zanotowana była w inwentarzu dóbr biskupich w 1668 roku, jako jako nazwa oznaczająca kierunek Bożęcina, dzisiaj Bodzentyna. Jej przebieg wyznaczał strumień, zwany wówczas Solnicą. Przy posesji nr 21 stała brama miejska, za którą ciągnęły się tereny kościelne. Południową pierzeję ulicy tworzyło kilkanaście posesji na Przedmieściu Bożęckim oraz rozległy staw. Przy północnej pierzei na 12 posesjach stały domy. Bodzentyńska byłą ulicą rzemieślników (rzeźników, piekarzy, szewców, kowali, murarzy, cieśli, piwowarów, prasołów (sprzedawców soli), kartowników (producenci papieru, pergaminu, kart do gry) i innych. Najdłużej zachowały się piekarnie (najstarsza mieści się od 1788 roku w posesji nr 19) i jatki.
Ulica za bramą i folwarkiem Jarońskich rozwidlała się w normalną drogę, prowadzącą w kierunku Zagórza i Domaszowic.
Po stronie północnej, na pozostałościach przedlokacyjnej osady, stał drewniany kościół św. Wojciecha (w 1763 roku zastąpiony nowym, murowanym z inicjatywy kustosza kieleckiego, Józefa Rogalli). W sąsiedztwie kościoła usytuowany był cmentarz grzebalny, z zachowaną do dziś latarnią zmarłych. Niedaleko cmentarza znajdował się folwark, którego pozostałością był zachowany do połowy XX w. drewniany spichlerz.
W czasie II wojny światowej od 5 kwietnia 1941 r. ul. Bodzentyńska znalazła się w obszarze tzw. małego getta. Oba kieleckie getta ("małe" i "duże") zostały zlikwidowane w dniach 20, 22, 24 sierpnia 1942 r., kiedy Niemcy wywieźli do obozu w Treblince 21 000 kieleckich Żydów.
W początku lat 80., znajdujący się przy końcu ulicy Bodzentyńskiej parterowy dom nr 46 został zakupiony przez wspólnotę wyznawców prawosławia, którzy od wyburzenia w 1933 r. cerkwi Wniebowstąpienia Pańskiego nie mieli w Kielcach swojej świątyni. W domu urządzono niewielką cerkiew pod wezwaniem św. Mikołaja.

Źródło: Album Kielecki. Starówka. Przewodnik cz. 1, R. Wrońska-Gorzkowska, E. Gorzkowski.