Schron bojowy - a właściwie ruiny, które pozostały po wysadzeniu schronu w 1964 roku przez polskich saperów - jest położony ok. 150 m na zachód od drogi z Drożdzienicy do Pamiętowa, ale jako jedyny z tej grupy został on po wojnie wysadzony w powietrze.
Był to schron do przeprowadzenia ognia dwustronnego w systemie tradytorowym (bocznym – kiedy strzelnice skierowane są do boku, a nie w kierunku bezpośrednio atakującego przeciwnika).
Budową odcinka oporu „Chojnice” kierował dowódca 35 pułku strzelców konnych płk dypl. Jerzy Jastrzębski, a po utworzeniu Zgrupowania „Chojnice” dowódca 35 pułku piechoty płk Tadeusz Majewski. Ogólny nadzór sprawował gen. bryg. Stanisław Grzmot – Skotnicki, dowódca Pomorskiej Brygady Kawalerii. Oficjalnie prace rozpoczęto ósmego sierpnia 1939 r., gdyż oficjalny rozkaz nakazywał umożliwienie rolnikom wykonanie żniw. W praktyce jednak roboty budowlane zostały rozpoczęte znacznie wcześniej. 20 VIII 1939 r. 8 psk, który rozpoczął prace, odszedł w rejon Czerska. Do 25 sierpnia pracował batalion strzelców 35 pp, a od 25 sierpnia przybyły w rejon Chojnic batalion ON „Czersk”, który pracował tam do momentu wybuchu wojny.