Willa pensjonat Wilhelmshöhe z restauracją, w zespole parku, około 1890 r. własność Wilhelma Raschdau, cesarskiego posła, obecnie Ośrodek Szkolenia PCK; położona na wzgórzu otoczona niewielkim parkiem z starymi nasadzeniami, wkomponowanymi w naturalny kompleks leśny. W parku ruiny cylindrycznej wieży (widokowej ?) zbudowanej z kamienia.

Willa zbudowana około 1890. Mur., tynk., dwukondygnacyjna z wysoką kondygnacją piwniczną; nakryta dwuspadowym dachem. Bryła przestrzennie rozczłonkowana: czworoboczny, czterokondygnacyjny ryzalit wieżowy, jednokondygnacyjny aneks z tarasem, trójbocznie zamknięta weranda zwieńczona tralkową balustradą balkonu; drzwi główne poprzedzone kolumnowym portykiem z balkonem na 1 piętrze. Artykulacja elewacji: bonie przyziemia, podziały gzymsowe; okna w profilowanych obramieniach [Studium Konserwatorskie].

Ulica w obrębie dawnej wsi Malinnik, wytyczona na przełomie XIX/XX w. Położona na stoku z widokiem w stronę panoramy gór i Cieplic zabudowa willowa, pierwotnie zapewne użytkowana w charakterze pensjonatów dla średniozamożnej klienteli uzdrowiska. Budynki dwukondygnacyjne, z widokowymi werandami, balkonami, tarasami, zwróconymi w stronę pasma górskiego; otoczone ogródkami przydomowymi.

Studium historyczno - urbanistyczne 2002