Koloruj
 | Polska › woj. małopolskie › Kraków › Dzielnica XIII Podgórze › Getto żydowskie › Likwidacja getta żydowskiego |
1943 , Fragment zabudowy ulicy Lwowskiej, widoczna brama getta i porzucone mienie żydowskie, w dniu rozpoczęcia "wywózki" do obozu w Płaszowie.
Hellrid
+2 głosów:2  Kraków, ul. Lwowska, zakręt na ul. Limanowskiego. Poza obszarem getta krakowskiego. Od lewej kawałek kamienicy Nr 29, za znakiem kamienica Nr. 47 na rogu Józefińskiej i Lwowskiej (za murem - w granicach getta). W środku zdjęcia brama do getta na ul. Lwowskiej (prowadząca na plac Bohaterów Getta, przed wojną pl. Zgody) i mur dochodzący do kamienicy Nr 20 (w serwisie jest zdjęcie tej okolicy), następnie skrzyżowanie z ul. Jana Dąbrowskiego i po prawej kamienica Nr 22. 2013-07-01 19:14:29 (12 lat temu)
Wymiana, korekta przypisania i opisu, znaczniki, inne źródło. 2024-01-04 07:49:32 (2 lata temu)
|
|
Na stronie od 2011 marzec
15 lat 1 miesiąc 30 dni |
Likwidacja getta żydowskiego w Krakowie, nastąpiła 13 i 14 marca 1943 r. Dwa tysiące Żydów zamordowano na miejscu, głównie na Placu Zgody, (ob. Plac Bohaterów Getta). "Krew płynie strumieniami po bruku. Wszędzie leżą rozwalone paczki, walizki, torby, oprawione w aksamit książki. Wrzaski i krzyki zlewają się w jeden przerażający dźwięk. Patrzę w martwe oczy ludzi, którzy leżą obok mnie. Są jak ze szkła. Szeroko otwarte. Zgasłe – napisała w swoim pamiętniku Roma Ligocka. Pozostałe trzy tysiące wywieziono do KL Auschwitz lub zapędzono do obozu płaszowskiego.
W obozie pracy w Płaszowie, przekształconym w styczniu 1944 r. w obóz koncentracyjny, znaleźli się tylko ci Żydzi, którzy mogli być wykorzystywani do niewolniczej pracy. Szefem obozu był Amon Leopold Goeth, szaleniec, który osobiście nadzorował wyniszczanie więźniów. W związku ze zbliżaniem się frontu obóz został zlikwidowany w lecie 1944 r., a wielu więźniów przetransportowano do KL Auschwitz i tam zagazowano. Z obozu płaszowskiego przeżyło jedynie około tysiąca osób, którzy dzięki Oskarowi Schindlerowi zostali przewiezieni w inne miejsca, gdzie udało się im doczekać końca wojny.
Getto żydowskie w Krakowie zostało powołane zarządzeniem gubernatora dystryktu krakowskiego Otto Wachtera z 3 marca 1941 roku, z dniem zamknięcia wyznaczonym na 21 marca.
Getto powstało w części dzielnicy Podgórze którą poprzednio zamieszkiwało 3 tys. ludzi, na powierzchni ok. 20 hektarów i obejmowało 15 ulic (lub ich fragmentów) oraz 320 domów i 3167 pokojów. Cała dzielnica została otoczona drutem kolczastym, a w kwietniu rozpoczęto wznoszenie wysokiego muru (w kształcie żydowskich nagrobków – macew) otaczającego getto. Więcej
Miasto Podgórze posiada 548 klm. kwadr. obszaru i liczyło według spisu ludności w dniu 31 grudnia 1910 roku 612 domów i 22 322 mieszkańców. (…)
Podgórze założone zostało przez Józefa II, po pierwszym rozbiorze Polski, w tem przekonaniu, że zdoła rozwinąć się i zadać cios Krakowu. Podgórze nie zdołało wprawdzie zniszczyć Krakowa, ale też pewno przy nim i dzięki niemu rozwinęło się na średnie miasto. W dziejach porozbiorowych odgrywało Podgórze niejednokrotnie ważną rolę, będąc punktem granicznym i siedzibą władz austryackich, aż do roku 1846,kiedy to Kraków został włączony do Austryi, szczególniej podczas nieudanego powstania w 1846 roku. (…)
Do dziś wznoszą się na Pogórzu pierwsze domy stare z czasów założenia miasta o niesmacznym wyglądzie noszącym słusznie miano stylu Józefińskiego. Nadto u wylotu dawnego mostu z Krakowa wznoszą się mury cytadeli podgórskiej, mającej zadanie do 1846 roku bronienia granic austriackich przed inwazją polską. Do niedawna wznosiła się u brzegu Wisły ogromna szopa, która była w czasach polskich, a nawet i późniejszych składownią soli z Wieliczki, spławianej następnie Wisłą.”
Praca. Tygodnik Ilustrowany Nr 29 , rok 1915.