Dom Ksawerego Konopackiego, twórcy tzw. Nowej Pragi, który nabył tereny na północ od kolejowej linii petersburskiej i dokonał ich parcelacji. Nową osadę zaczęto tak nazywać dla odróżnienia od "Starej" Pragi.

Dom (architekt nieznany) wybudowano pomiędzy 1861 a 1866 r., w stylu neorenesansowym. Był pierwszym murowanym budynkiem w tej części Pragi, stąd ze względu na jego okazałość i dekoracyjność na tle sąsiednich budynków, nazywano go także pałacem/pałacykiem, chociaż nie miał takiego charakteru. Po śmierci Konopackiego dom (1880) stał się własnością rosyjskiego generała księcia Agafona Wachwachowa. Później należał do żydowskich przedsiębiorców, Endelmana i Papiernego, a w 1924 roku został odkupiony przez miasto z przeznaczeniem na cele oświatowe (mieściło się tu przedszkole, potem szkoła). W 2005 r. został wpisany do rejestru zabytków.

Po zakończonej w 2020 r. gruntownej rewitalizacji (z odtworzeniem większości zniszczonych historycznych elementów) budynek stał się siedzibą Praskiego Domu Kultury.