Dawny zbór mennonitów, zbudowany w 1864 r. w centralnej części wsi. Plac pod budynek oraz materiał na jego wykonanie przekazany został przez Michaela Lotera, najbogatszego mieszkańca Wymyśla. W czasie I wojny światowej częściowo rozebrany przez wojska niemieckie - konstrukcję dachu użyto do wzmocnienia okopów, blaszane pokrycie przetopiono. W 1924 r. dzięki pomocy mennonitów zamieszkałych w USA zbór został całkowicie odremontowany. Założono nową więźbę dachową, którą pokryto blachą ocynkowaną (zachowaną do dzisiaj). Zbór wykonany z cegły spojonej zaprawą cementowo-wapienną, na podmurówce z polnych kamieni. Więźba dachowa sosnowa, krowiowo-stolcowa, zamocowana w belkach stropowych leżących na ścianie kolankowej. Budynek na planie prostokąta, jednokondygnacyjny, przykryty dachem trzyspadowym, dwudzielny - od strony zachodniej chór, pod którym znajdują się trzy małe pomieszczenia: centralnie umieszczona sień, po stronie południowej schody prowadzące na chór, po stronie północnej biblioteka. Nad nimi na wysokości chóru na początku znajdowała się balustrada wykonana z ośmiu profilowanych tralek z polami wypełnionymi płycinami. Od strony wschodniej pomieszczenie główne zboru, w którego ścianach znajduje się osiem okien zamkniętych odcinkowo. Ściana zachodnia przedzielona czterema pilastrami i zwieńczona profilowanym gzymsem (w jej środkowej części znajdował się pierwotnie odcinkowo zamknięty otwór drzwiowy - obecnie zamurowany). W szczycie dachu okno zamknięte łukiem ostrym, obwiedzione opaską, nad nim umieszczony metalowy krzyż osadzony na profilowanej podstawie. Elewacje ozdobne boniowane, okna ujęte w gzymsy, ściany ujęte w gzyms cokołowy i wieńczący. W elewacji południowej dwa otwory drzwiowe, z których jeden, stanowiący bezpośrednie wejście do sali modlitw, przebity został po II wojnie światowej. Budynek zachowany w bardzo złym stanie.

Źródło: