Świątynię wybudowano w 1499 r. z fundacji Mikołaja Kamieńskiego, opata klasztoru cystersów z niedalekiego Bledzewa. Jest budynkiem salowym, wzniesionym na rzucie prostokąta. Do jego północnej ściany przylegają zakrystia i skarbczyk, do ściany południowej – kruchta i wieża zwieńczona ceglanym hełmem ostrosłupowym.

Wnętrze kościoła, a także niewielką kruchtę, przykrywają sklepienia gwiaździste. Dwuokienna elewacja wschodnia, wsparta trzema przyporami, ozdobiona jest bogato dekorowanym uskokowym szczytem. Wyposażenie przeważnie barokowe i rokokowe z XVII-XVIII w. Starszym zabytkiem są późnogotyckie stalle z początku XVI w., z uzupełnionymi później pulpitami i baldachimami. Świątynię otacza późnogotycki mur ceglany.



Za: