31 stycznia 1997 roku oficjalnie ruszyły tramwaje na Poznańskim Szybkim Tramwaju - PESTKA .
Pierwszymi tramwajami które obsługiwały linię były wagony typu GT8 i GT6 , demobil z za zachodniej granicy .
Trasa od razu cieszyła się ogromną sympatią i powodzeniem, stając się stymulatorem rozwoju tej części Poznania, której zapewniła komunikację.
Codziennie korzysta z niej około 100 tysięcy pasażerów, którzy jadą tramwajem dwa razy szybciej niż gdzie indziej w mieście (prędkość komunikacyjna na PST wynosi 34,9 km/h, a na innych liniach – 17,7 km/h).
Jej długość wraz z pętlą sięga 6,5 km.
W ciągu jednej godziny może się nią przemieścić 6000 osób.
W ciągu dobry tramwaje wykonują ponad 800 kursów, przejeżdżają trasą ponad 5000 km .
Pestka łączy centrum miasta z dużymi osiedlami , Winogrady , Piątkowo oraz z kampusem studenckim Morasko .

Aktualnie trwają prace nad wydłużeniem PESTKI do dworca PKP Poznań Główny oraz remonty na samej trasie kładki, schody, przejścia podziemne .

Należy dodać że pierwsza koncepcja szybkiego tramwaju w Poznaniu powstała już w roku… 1928 i miła przebiegać od Lubonia do Moraska .

Główną arterią komunikacyjną przebiegająca przez te obszary jest długa ulica Głogowska. Tędy dawnymi czasy biegła szosa na Głogów i Wrocław, z którymi Poznań utrzymywał ożywione stosunki handlowe. Przed usadowieniem się tutaj, w latach siedemdziesiątych zeszłego stulecia, urządzeń kolei wspomniana arteria wybiegała z Bramy Berlińskiej w lewo, Towarową i Składową, kierując się na południowy zachód. U schyłku zeszłego stulecia wzdłuż Głogowskiej, częściowo tylko zabudowanej, ciągnął się rów. Mniej więcej w okolicach ulicy Emilii Sczanieckiej kończyła się wówczas zabudowa zwarta, a dalej rozciągały się już tylko pola i łąki. Otwarta, rozległa przestrzeń pozwalała dostrzec z daleka w pobliżu dzisiejszej ulicy Chociszewskiego dwa wiatraki.