Kościół w Starym Polichnie wzniesiony został na rzucie prostokąta, pierwotnie być może nieco dłuższego. Prostą bryłę nakryto dachem naczółkowym, z którego wyprowadzono po stronie zachodniej wieżę nakrytą ostrosłupowym, czterospadowym hełmem. Największym przekształceniom uległa część zachodnia. Pierwotnie wszystkie ściany wzniesiono w konstrukcji szkieletowej z wypełnieniem ceglanym. Obecnie świątynia zachodnia jest murowana i w stosunku do pierwotnej nieco cofnięta na wschód, zlicowana z elewacją wieży. Dodatkowo w okresie powojennym poprzedzono ją niewielką przybudówką. Zamurowano także wejście umieszczone po stronie północnej i zlikwidowano jego architektoniczne obramienie. W powstałą pomiędzy słupami przestrzeń wprowadzono rygle nawiązując do poziomu układu oryginalnego.

Wnętrze także uległo przeobrażeniom, między innymi poprzez skrócenie empor a także wprowadzenie boazerii przesłaniającej pierwotny nagi strop belkowy. Salowy kościół obecnie obiegają empory sięgające nieco powyżej połowy długości ścian bocznych. Część prezbiterialna nie została wydzielona architektonicznie. Podkreśla ją jedynie niewielkie podwyższenie posadzki. W narożniku południowo-zachodnim, pod emporą wydzielono wtórnie pomieszczenie zakrystii.

Kościół w Starym Polichnie poświęcono na potrzeby wyznania katolickiego 26 grudnia 1945 r.

za