Wieża Ariańska to budowla obronno-mieszkalna wzniesiona przez J. Pileckiego, starostę lubelskiego, w latach 1520-1530. Stanowi ona pozostałość dużego założenia obronnego wybudowanego pod koniec XIV w. przez Szczekockich herbu Odrowąż. Przez lata spełniała wymogi wygodnego mieszkania, a spiętrzone mury zapewniały właścicielowi bezpieczeństwo i podnosiły jego prestiż społeczny. W 1534 r. Pileccy przeprowadzili się do Bełżyc oddając Wojciechów w arendę Firlejom herbu Lewart, a następnie Spinkom herbu Prus, ostatecznie sprzedając posiadłość Stanisławowi Spince w 1580 r. To właśnie on, jeszcze jako dzierżawca, udzielił w murach wieży schronienia znanemu pastorowi i kaznodziei kalwińskiemu Marcinowi Krowickiemu. Trzecią kondygnację wieży przeznaczono na zbór kalwiński. Autorytet, jaki posiadał Krowicki wśród zwolenników reformacji sprawił, że izba w wojciechowskiej wieży stała się „jedną z najdostojniejszych kazalnic świata” jak pisał S. Żeromski w powieści „Nawracanie Judasza”. W 1599 r. Wojciechów przeszedł na własność podkomorzego chełmskiego Pawła Orzechowskiego herbu Rogala, który był wyznania kalwińskiego. Nie rezydował on jednak w Wojciechowie, osiadł tu dopiero jego syn, również Paweł, który zamieszkał w zbudowanym w 1632 r. dworze – pałacu, zlokalizowanym na północ od wieży. Wieża straciła funkcję mieszkalną i z czasem została przeznaczona na magazyn zbożowy. Orzechowscy sprzedali posiadłość wojciechowską w 1778 r. Następnie właścicielami dóbr byli Morscy, Ostrowscy, Grodziccy, Świeżawscy i Popławscy. W połowie XIX w. w istotny sposób zmieniono wygląd wieży, głównie przez likwidację jej szczytów na rzecz dachu naczółkowego. W 1910 r. zaniedbaną i zniszczoną wieżę przekazano Towarzystwu Opieki nad Zabytkami Przeszłości w Warszawie i już rok później przystąpiono do jej odbudowy. Prace kierowane przez Jana Koszczyc-Witkiewicza przerwała wojna. Powtórną próbę odbudowy spotkał ten sam los w 1939 roku. Dopiero w 1972 r. ponownie przystąpiono do gruntownego remontu. Odrestaurowany budynek przekazano na potrzeby Gminnego Ośrodka Kultury. Z czasem siedzibę znalazła tu Biblioteka Gminna, a także Muzeum Kowalstwa, Wojciechowskie Muzeum Regionalne, Punkt Informacji Turystycznej oraz Stowarzyszenie Kowali Polskich. Za